Οι προλεταριοι δεν εχουν πατριδα
οσο η πατριδα ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ προλεταριους

Τετάρτη, 30 Απριλίου 2008

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ


Οι Έλληνες συνδικαλιστές οφείλονται για τον εκφυλισμό του εργατικού κινήματοςΗ σημερινή ημέρα, πρώτη Μάιου, για ένα κομμάτι του ελληνικού λαού είναι συνδεδεμένη με την πάλη για καλύτερες συνθήκές εργασίας, καλύτερες εργασιακές σχέσεις και διεκδικήσεις για τα ασθενέστερα σώματα της κοινωνίας.
Δυστυχώς όμως το κομμάτι αυτό όσο πάει και συρρικνώνεται. Οι παλαιότερες μεγάλες συγκεντρώσεις λαϊκών μαζών, ανήκουν στο παρελθόν και οι ξεψυχισμένοι λεονταρισμοί των διάφορων «φόρουμ» και ΠΑΜΕ, μοιάζουν περισσότερο σαν να προσπαθούν απλά «να βγάλουν την υποχρέωση».
Ο εκφυλισμός αυτός της πρωτομαγιάτικης επετείου, οφείλεται στο μεγαλύτερο ποσοστό του, στην διεφθαρμένη αριστερά και τους «εργατομεσίτες» της, συνδικαλιστές, οι οποίοι τόσα χρόνια αντί να προσπαθούν να βελτιώσουν την ζωή αυτών που υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύουν, τους χρησιμοποιούν με βάση κομματικά συμφέροντα ή με μοναδικό σκοπό μία καρέκλα στο κοινοβούλιο. Τα παραδείγματα πολλά και δεν χρειάζονται περαιτέρω εξηγήσεις. Οι συνδικαλιστές έγιναν η ταφόπλακα του εργατικού κινήματος.

Ήλθε όμως και η θεωρητική θεμελίωση εκ μέρους της αριστεράς, αυτού της του ρόλου. ¶λλωστε η «νέα αριστερά» όχι μόνο στην χώρα μας, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη, ως στόχο έχει, όχι την προάσπιση των συμφερόντων του λαού, του εργάτη αλλά των «νέων δικαιωμάτων», όπως τέθηκε και σε «αριστερές» εφημερίδες της χώρας μας. Ποια είναι αυτά τα νέα δικαιώματα; Το δικαίωμα των ομοφυλοφίλων στον γάμο και αργότερα της υιοθεσίας, η προάσπιση «πλασματικών» μειονοτήτων και φυσικά η νομιμοποίηση όλων των λαθρομεταναστών. Τέτοιου είδους ζητήματα είναι αυτά που απασχολούν την «νέα αριστερά». Ο «ιθαγενής» εργαζόμενος, ο απλός Έλληνας που παλεύει δεν παίζει πια κανέναν ρόλο.

Τετάρτη, 23 Απριλίου 2008

Μαζική εξόντωση μεταναστευτικών πουλιών στο Ιόνιο από λαθροκυνηγούς


Τρυγόνια, όπως το εικονιζόμενο, αλλά και άλλα αποδημητικά πουλιά θερίζουν οι λαθροκυνηγοί, με καταγγελία της Ορνιθολογικής Εταιρείας

Σε τόπο μαρτυρίου για χιλιάδες αποδημητικά πουλιά μετατρέπουν κάθε άνοιξη οι λαθροκυνηγοί τα όμορφα νησιά του Ιονίου.

Πρόκειται για μια πολύχρονη πρακτική εκατοντάδων λαθροκυνηγών κάθε ηλικίας, οι οποίοι, από τα μέσα έως τα τέλη Απριλίου, θερίζουν δεκάδες χιλιάδες πουλιά, κυρίως τρυγόνια, αλλά και όποιο άλλο είδος χρησιμοποιεί αυτή την διαδρομή στο μεταναστευτικό του ταξίδι. Η εγκληματική αυτή πρακτική έχει λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, καθώς οι λαθροκυνηγοί έχουν επιβάλει το δικό τους τρομοκρατικό «νόμο» στην περιοχή, ενώ το κράτος είναι, άλλη μια φορά, απόν.

Σύμφωνα με υπολογισμούς της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας, στο αποκορύφωμα της περιόδου λαθροθηρίας, περισσότερα από 15.000 πουλιά βρίσκουν το θάνατο από τους πυροβολισμούς 500 περίπου λαθροκυνηγών μέσα σε μία μόνο ημέρα.

Οι ντόπιοι λαθροκυνηγοί, συνήθως, πυροβολούν από τις αυλές των σπιτιών τους ή από άλλες συγκεκριμένες θέσεις («πόστα»), τις οποίες διατηρούν επί χρόνια. Υπάρχουν και οι περιπτώσεις λαθροκυνηγών από τα άλλα νησιά, οι οποίοι νοικιάζουν κατάλληλα «πόστα», ώστε να μπορέσουν και αυτοί να κυνηγήσουν πάνω στα κατάλληλα «περάσματα»!


Το ανοιξιάτικο κυνήγι παραβιάζει την Ευρωπαϊκή Οδηγία για τα Πουλιά και την ελληνική νομοθεσία, που ορίζουν ότι απαγορεύεται το κυνήγι οποιουδήποτε είδους κατά τη διάρκεια της εαρινής αποδημίας.

Η άσκηση θήρας αυτή την περίοδο έχει καταστροφικές επιπτώσεις στους πληθυσμούς των πουλιών, καθώς αυτά κατευθύνονται ήδη ζευγαρωμένα στους τόπους φωλεοποίησης. Σύμφωνα με τις αμέτρητες καταγγελίες που λαμβάνει η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, αλλά και τις θλιβερές διαπιστώσεις της, έπειτα από επιτόπια έρευνα, η Πολιτεία αδυνατεί να προστατεύσει την περιοχή, ενώ οι τοπικοί παράγοντες δεν δείχνουν πρόθυμοι να εναντιωθούν στους λαθροκυνηγούς.

Η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία και η ΑΝΙΜΑ καλούν την Πολιτεία να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες της απέναντι στο περιβάλλον και να εφαρμόσει το νόμο, δραστηριοποιώντας τη Δασική Υπηρεσία και όλους τους αρμόδιους ελεγκτικούς μηχανισμούς, ώστε να δοθεί ένα τέλος σε αυτή την απαράδεκτη κατάσταση.

Καλεί, επίσης, την Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδας να συνδράμει στην προσπάθεια ενεργοποιώντας την θηροφυλακή της και ενημερώνοντας τα μέλη της για τις καταστροφικές επιπτώσεις αυτής της πρακτικής.

Το Πνεύμα της παρακμής και πώς η «αριστερή» διανόηση έγινε Το «πνεύμα» της

Ένα από τα πιο κτυπητά χαρακτηριστικά της εποχής μας είναι ότι οι «οργανικοί διανοούμενοι» του καπιταλισμού στη σημερινή φάση της παγκοσμιοποίησης και του χρηματιστηριακού «διεθνισμού» είναι πρώην αριστεροί, καλλιτέχνες και γενικά πνευματικοί άνθρωποι. Φυσικά όλοι αυτοί συνεχίζουν να λένε ότι είναι αριστεροί παρά το γεγονός ότι αποτελούν την ιδεολογική αστυνομία του συστήματος, τους ακριβοπληρωμένους καθεστωτικούς λακέδες.Πού οφείλεται, πώς εξηγείται και τι νόημα έχει αυτή η πλήρης ενσωμάτωση και μετάλλαξη της «αριστερής» διανόησης η οποία αποτελεί σήμερα τον ιδεολογικό τρομοκράτη της Νέας Τάξης, το άλλοθι και το τεκμήριό της;Το φαινόμενο της αποστασίας αριστερών διανοουμένων δεν είναι καινούργιο. Πάντα στις δύσκολες καμπές της ιστορίας πολλοί από αυτούς γονάτιζαν αξιολύπητα και μετατρέπονταν σε γενίτσαρους του κεφαλαίου. Αυτό, όμως, που γινόταν χθες αποσπασματικά, σήμερα έχει πάρει επιδημική, σχεδόν καθολική μορφή. Πάντα αυτά τα φαινόμενα της λιποταξίας και μετάλλαξης του αριστερού πνεύματος αποτελούν την έκφραση και το σύμπτωμα δύο βασικών παραγόντων: Από τη μια είναι η κατάσταση του διεθνούς εργατικού και επαναστατικού κινήματος και από την άλλη οι απαιτήσεις του συστήματος της καπιταλιστικής παρακμής, η θέση και ο ρόλος της διανόησης, καθώς η πνευματική κατάσταση, οι αξίες και η ιδεολογία που ηγεμονεύουν.Η ήττα και η μακρόχρονη ακινησία των λαϊκών κινημάτων, η ήττα του γραφειοκρατικού Σοβιετικού μοντέλου και η κατασυκοφάντηση στο πρόσωπο αυτού του εκτρώματος των σοσιαλιστικών ιδεών άφησαν ελεύθερο και γόνιμο το έδαφος για την πλήρη κυριαρχία του πνεύματος της καπιταλιστικής παρακμής και γονάτισαν το «αριστερό» πνεύμα. Σε τέτοιες οπισθοδρομικές εποχές, εποχές που η σήψη και οι «αξίες» της αυθαδιάζουν τρομοκρατικά, είναι άθλος να στηθείς στα πόδια σου, ιδιαίτερα η μικροαστική αριστερή διανόηση, η οποία ήταν ραχιτική από την γέννησή της, θεωρητικά ανεπαρκής, πολιτικά και ηθικά απροετοίμαστη.Η διαλεκτική μετάλλαξηΔεν πρέπει να φανταστούμε ότι το σημερινό άθλιο κατάντημα των πρώην αριστερών καλλιτεχνών και διανοουμένων έγινε με μιας, ότι μεταμορφώθηκαν σε σύγχρονους γενίτσαρους σαν ξαφνικά να τους κτύπησε το ραβδάκι της Κίρκης. Υπάρχει μια διαλεκτικά εξελικτική πορεία που τους ενσωμάτωσε και που καθορίστηκε αποφασιστικά από τους λόγους που προανέφερα.Το θεμελιακό στοιχείο για να κατανοήσουμε αυτή την εξέλιξη είναι το σύστημα μέσα στο οποίο ζούνε, σε συνδυασμό με τις πολιτικές ήττες και προδοσίες του σοσιαλιστικού κινήματος. Όταν λείπουν οι επαναστατικές κοινωνικές εντάσεις και τα μαζικά μαχητικά κινήματα, δηλαδή τα «κοινωνικά κίνητρα» που βελονιάζουν το συναίσθημα, αφυπνίζουν τη σκέψη και ενεργοποιούν τη συνείδηση του συλλογικού κοινωνικού είναι, τότε η καλλιτεχνική και διανοητική παραγωγή υποτάσσεται καταλυτικά στο «πνεύμα» και τις «αξίες» του συστήματος. Και ποιο είναι αυτό το σύστημα; Ο καπιταλισμός σε σήψη και παρακμή.Στις σύγχρονες κοινωνίες η αστική τάξη όχι μόνο δεν έχει κανέναν προοδευτικό ρόλο να εκπληρώσει, αλλά έχει καταντήσει απολύτως αντιδραστική. Στον εικοστό αιώνα, εκτός από τους δύο ιμπεριαλιστικούς πολέμους (ασύλληπτης φρίκης και καταστροφών) που η αστική κοινωνία εξεκόλαψε και εξαπέλυσε πάνω στην υδρόγειο, έβγαλε (φυσιολογικό της άνθος) το φασισμό, και επεξεργάστηκε εν ψυχρώ, και εφάρμοσε με μεθοδικότητα τις πιο φρικαλέες πρακτικές, για να διατηρεί την κυριαρχία και να εξασφαλίζει την υποταγή: Βασανιστήρια, στρατόπεδα συγκεντρώσεων, ομαδικά εγκλήματα, συλλογική ευθύνη, παρακολούθηση και έλεγχος των συνειδήσεων κ.λπ.Η ύπαρξη της αστικής τάξης όλο σχεδόν τον 20ο αιώνα και σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, αποτελεί την ιστορική άρση κάθε ανθρώπινης αξίας, την έσχατη κατάπτωση του ανθρώπινου στοιχείου.Ήδη από τις πρώτες δεκαετίες του προηγούμενου αιώνα ο αστικός κόσμος δεν έχει να προβάλει καμιά δικαιολογία της ύπαρξής του. Όλες οι αστικές αξίες έχουν ανεπανόρθωτα χρεοκοπήσει και διαλυθεί: Η φιλοπατρία, η εθνική κυριαρχία, η αστική οικογένεια, η θρησκεία, ο κοινοβουλευτισμός, οι ατομικές ελευθερίες. Η ισχύς τους έγινε ασυμβίβαστη πλέον με την ύπαρξη της αστικής τάξης. Οι πιο συνειδητοί και κυνικοί υπερασπιστές του καπιταλισμού δεν δίστασαν να διακηρύξουν δημόσια την χρεοκοπία των αστικών αξιών. Και τα ριζοσπαστικά κινήματα της νεολαίας τροφοδοτήθηκαν από αυτή τη χρεοκοπία των αξιών και τη βάθαιναν. Γιατί όταν χτυπάς τις παραδοσιακές αξίες που ο αστικός κόσμος τις έχει οδηγήσει σε χρεοκοπία, χωρίς να τις αναστυλώνεις, να τις αναγεννάς και να δημιουργείς ένα νέο σύστημα αξιών, συμβάλλεις στη γενική αποσύνθεση. Ο επαναστατικός, λοιπόν, μικροαστικός ριζοσπαστισμός της νεολαίας «χτύπησε» τις αστικές αξίες που είχαν γίνει βάρος και για τον ίδιο αστικό κόσμο. Ο κόσμος αυτός είχε πάψει προ πολλού να πιστεύει σε αυτές τις αξίες που ο ίδιος είχε δημιουργήσει. Δεν στηριζόταν σε αυτές και ήταν ανίκανος να παράγει ένα νέο σύστημα αξιών.Μέσα σε αυτό το γενικό πνεύμα γαλουχήθηκε και η αριστερή διανόηση. Μικροαστική από τη φύση της δεν κατανόησε ότι χτυπά τις αστικές αξίες που το ίδιο το κεφάλαιο δεν τις ήθελε πια. Το κεφάλαιο στο πρόσωπο αυτής της διανόησης βρήκε την ιδεολογική του εμπροσθοφυλακή. Έτσι στο πρόσωπο της αριστερής μικροαστικής ιντελιγκέντσιας το κεφάλαιο βρήκε το «προοδευτικό» του άλλοθι.Η τέχνη της παρακμήςΗ τέχνη ως το πιο ευαίσθητο κομμάτι της κουλτούρας αποτύπωσε πρώτη αυτή το αδιέξοδο της αστικής παρακμής, αλλά και της ενσωμάτωσης της ιντελιγκέντσιας.Μια τάξη που η ύπαρξή της αντιπροσωπεύει την άρνηση του ανθρωπισμού και του Λόγου δεν είναι δυνατόν να δει στην τέχνη ένα υψηλό ιδεώδες, να συσχετίσει τη λειτουργία της με τους μεγάλους σκοπούς της ανθρωπότητας. Μια καλλιτεχνική αναπαράσταση της ζωής των κυρίαρχων τάξεων, των κοινωνικών της θεμελίων, των ωμών τάσεών της, του αληθινού βάθους της αγχώδους ψυχολογίας της θα ήταν κάτι πολύ σκληρό και ανυπόφορο για τους κυρίαρχους. Η ίδια λοιπόν η κοινωνική υπόσταση της κυρίαρχης τάξης αποκλείει την ανάπτυξη μιας μεγάλης και δυνατής ρεαλιστικής, ανθρωπιστικής τέχνης μέσα στους κύκλους των διανοουμένων.Η τυπική αστική τέχνη της παρακμής, μοιραία, καταντάει αντιρεαλιστική, αντιουμανιστική, αδειανή, ασήμαντη, αφηρημένη, ασυνάρτητη, εγωκεντρική, παραληρηματική, του «ονείρου» και του «ενστίκτου».Η ασάφεια και η σκοτεινότητα, φαινόμενο τόσο συχνό στην τέχνη της παρακμής, δεν οφείλεται σε κάποιο δήθεν βαρυσήμαντο βάθος, σε μια σύλληψη ή ιδέα πλούσια και βαθιά. Το βάθος αυτής της ερμητικής τέχνης δεν είναι καθόλου σκοτεινό. Απεναντίας πρόκειται για πράγματα πολύ κοινά, μα ανάξια και επονείδιστα: για την ηθική και ιδεολογική γύμνια ενός κόσμου που η υπόστασή του προϋποθέτει την πιο βαθιά ανηθικότητα, την εκμετάλλευση. Πώς να μιλήσει κανείς γι' αυτό απροκάλυπτα και φανερά, αν δεν είναι για να αντιταχθεί;Η πνευματική αυτή κατάσταση αντιστοιχεί όχι μόνο στην πραγματικότητα της υπόστασης του καπιταλισμού, αλλά εκφράζει και την ιδιαίτερη πραγματικότητα της υπόστασης της μικροαστικής διανόησης και την ψυχολογία της που γεννιέται από τους ιδιαίτερους όρους ύπαρξής της. Είναι μια ψυχολογία της πολλαπλά ταλαιπωρημένης και απαθλιωμένης συνείδησης. Είναι η ψυχολογία του κενού. Δηλαδή του μετέωρου, εξωτερικού και απομονωμένου παρατηρητή. Και από μια τέτοια θέση έχει κανείς την εικόνα ενός κόσμου χαώδους, χωρίς ειρμό, παράλογου, αυθαίρετου, ασυνάρτητου, ζοφερού και αδιέξοδου. Επίσης από μια τέτοια θέση η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα προσλαμβάνουν στη μικροαστική διανόηση νοσηρές μορφές. Τέτοιες τυραγνημένες και ακρωτηριασμένες συνειδήσεις δεν παράγουν και δεν ανακυκλώνουν απλώς την παρακμή, αλλά γλιστράνε εύκολα στην ηθική κατάπτωση και στη διανοητική αθλιότητα, σε κάθε είδους προστυχιά...Η «καταστροφή του λογικού», συνεπώς, η Κρίση του Πνεύματος και το αδιέξοδο της τέχνης, είναι ειδικές μορφές και συστατικό τμήμα της γενικής κρίσης ενός κόσμου σε αποσύνθεση.Στο αγκίστρι των υπερεθνικών ελίτΜέσα σε αυτή την καθολική «κρίση του πνεύματος» και στα αποσυνθετικά αδιέξοδα δεν ήταν δύσκολο (μια και η σοσιαλιστική σοβιετική καρικατούρα είχε καταρρεύσει, δημιουργώντας έτσι χείμαρρους κατασυκοφάντησης του σοσιαλισμού και του μαρξισμού) να ενσωματωθεί πλήρως και να υποταχθεί σχεδόν καθολικά η αριστερή διανόηση.Στη «ψυχή» της ταξικά αποχρωματισμένης αριστερής διανόησης τα πάντα ήταν στάχτη, τα πάντα συντελεσμένα. Το σύμπαν είναι πεθαμένο, το ρολόι της ιστορίας σταματημένο. Τα υπερεθνικά μονοπώλια της προσέφεραν μια «δικαίωση» και ένα ρόλο.Τη «δικαίωση» των αγώνων του μικροαστικού ριζοσπαστισμού της. Το υπερεθνικό κεφάλαιο και οι πλανητικοί μηχανισμοί του, όχι μόνο επεδίωκαν την ολοκληρωτική ισοπέδωση των αστικών αξιών, (ο ρηχός πάντα στόχος της αριστερής μικροαστικής κριτικής), αλλά και προχωρούσαν σε δομικές και θεσμικές κατοχυρώσεις αυτών των επιδιώξεων (Εκπαίδευση, ΜΜΕ, νομικά πλαίσια κ.λπ). Η σιδερένια, συνεπώς λογική της παγκοσμιοποίησης βρίσκεται στο ίδιο μήκος κύματος με τη «δικαίωση» των νεολαιίστικων αγώνων του μικροαστικού, αριστερού ριζοσπαστισμού και τα παλιά, δογματικά ιδεολογήματα της αποστεωμένης Αριστεράς.Τα πλανητικά κέντρα εξουσίας προφέρουν και ένα ρόλο σε αυτή τη διανόηση. Το ρόλο της παραγωγής και αναπαραγωγής των νέων ιμπεριαλιστικών μύθων στο όνομα μιας «προοδευτικής» πάλης ενάντια στους παλιούς αστικούς μύθους, (τωρινό παράδειγμα ο Λιάκος και η παρέα του). Και η αριστερή διανόηση είχε επεξεργαστεί καλύτερα από τον κάθε ένα την ΚΡΙΤΙΚΗ κατά των αστικών μύθων. Μόνο που δεν κατάλαβε ότι χτυπώντας το αστικό, εθνικό χθες, οικοδομούσε την πλανητική, νεοταξική ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ του σήμερα.ΔΙΚΑΙΩΣΗ, λοιπόν και ΡΟΛΟΣ οργανικού διανοούμενου της παγκοσμιοποίησης. Ολοκληρωτική υποταγή στο Πνεύμα, τις Ιδέες και την Ψυχολογία της Νέας Εποχής, της πλανητικής ιμπεριαλιστικής εποχής.Οι διαδικασίες (το προτσές) αυτής της ολοκληρωτικής ενσωμάτωσης και υποταγής, απόκτησαν πυρετικούς ρυθμούς εξέλιξης μέσω των κεντρικών ιδεολογικών δομών της καπιταλιστικής εξουσίας: Εκπαίδευση, ΜΜΕ. Μέσα από αυτές τις ιδεολογικές χοάνες του συστήματος (εδώ συμπεριλαμβάνονται και τα κόμματα και η πληθώρα των ΜΜΟ και άλλων δομών) έγινε η πλήρης ΕΞΑΓΟΡΑ της μικροαστικής αριστερής διανόησης. Και φυσικά η εξαγορά δε σημαίνει μόνο τα οικονομικά προνόμια. Απείρως πιο ελκυστικά είναι τα κοινωνικά προνόμια, τα προνόμια φήμης, προβολής και πρόσβασης στους μηχανισμούς εξουσίας. Τα προνόμια της κοινωνικής και εξουσιαστικής αναρρίχησης. Και το χαρακτηριστικότερο ιδίωμα της μικροαστικής κάστας και ψυχολογίας, σε εποχές ιδιαίτερα σήψης και ανασφάλειας, είναι η ΑΤΟΜΙΚΗ ΑΝΑΡΡΙΧΗΣΗ...Έτσι τα ισχυρά υπερεθνικά κέντρα εξουσίας βρήκαν τη νέα ιδεολογική τους αστυνομία, τους νέους γενίτσαρους στο πρόσωπο της καλοαναθρεμμένης μικροαστικής «αριστερής» διανόησης. Και ταυτόχρονα κατάφεραν ένα θανάσιμο πλήγμα κατά των σοσιαλιστικών ιδεών και του μαρξισμού. Μετέτρεψαν δηλαδή την έννοια «αριστερά» σε νομισματική μονάδα, σε γραμμάτιο πληρωτέο επί τη εμφανίσει. Και έτσι ακριβώς συμπεριφέρεται σήμερα η νεοταξική αριστερά.Και αυτή η μεγάλη ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ επιτεύχθηκε στην Ευρώπη με τη σοσιαλδημοκρατία και στην Ελλάδα με το «εκσυγχρονιστικό» ΠΑΣΟΚ. Επί των ημερών του αυτή η ενσωμάτωση πήρε εκρηκτικά αποκρουστικές μορφές. Αυτή η «αριστερή» διανόηση κυριαρχεί παντού, σε όλες τις ιδεολογικές δομές του «εκσυγχρονιστικού» ελληνικού κράτους, προτεκτοράτου της νέας αυτοκρατορίας.

Αναδημοσίευση του εξαιρετικού αυτού άρθρου απο το http://www.resaltomag.gr/220.mag

Το άρθρο υπογράφει ο Θύμιος Παπανικολάου.

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2008

ΕΙΚΟΝΕΣ ΦΡΙΚΗΣ

ΕΤΟΙΜΑΣΘΕΙΤΕ!!! ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΦΡΙΚΗΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΕΚΤΥΛΙΧΘΗΚΑΝ ΕΙΣ ΤΟ ΛΙΒΑΝΟ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΕΝΑ ΕΤΟΣ, ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΤΟΣΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΞΕΧΑΣΑΤΕ, ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΣΑΣ ΒΙΩΜΑ, ΕΩΣ ΟΤΟΥ ΣΑΣ ΕΝΤΟΠΙΣΟΥΝ ΚΑΙ ΕΣΑΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΕΝΟΥΣ, ΔΙΧΩΣ ΧΕΡΙΑ, ΠΟΔΙΑ, ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΕΝΟΥΣ, ΜΕ ΤΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΣΑΣ ΟΡΓΑΝΑ ΔΙΑΣΚΟΡΠΙΣΜΕΝΑ, ΚΑΜΜΕΝΟΥΣ, ΔΙΑΒΡΩΜΕΝΟΥΣ, ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΥΣ ΕΙΣ ΕΝΑΝ ΑΡΓΟ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΙΣΤΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ.

ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΔΥΝΗΘΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΜΑΡΩΝΕΤΕ ΔΙΑ ΤΑ ΥΛΙΚΑ ΠΛΟΥΤΗ ΠΟΥ ΔΙΑΘΕΤΑΤΕ, ΔΙΑ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ, ΤΑ ΕΞΟΧΙΚΑ, ΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ, ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΓΚΟΜΕΝΟΥΣ ΣΑΣ, ΔΙΑ ΤΙΣ ΓΚΟΜΕΝΕΣ ΣΑΣ, ΔΙΑ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΣΑΣ ΕΙΣ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΙΚΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΖΟΥΣΑΤΕ.

ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΧΑΘΕΙ, ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΘΕΙ.

ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΤΕ ΚΑΙ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΤΕ ΥΣΤΕΡΑ ΝΑ ΔΙΑΦΥΓΕΤΕ ΤΗΣ ΑΜΕΙΛΙΚΤΟΥ ΚΡΙΣΕΩΣ ΤΟΥ ΝΟΗΜΟΝΟΣ ΖΩΝΤΟΣ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ.

ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΤΡΟΠΟΙ ΚΑΙ ΜΕΣΑ, ΟΥΤΩΣ ΩΣΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΑΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΝΗΡΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΤΕ ΝΑ ΔΙΑΦΥΓΕΤΕ.

ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΣΑΣ, ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΑΣ, ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΣΑΣ, ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΣΑΣ, ΟΝΤΑΣ ΕΙΣ ΜΟΡΦΗ ΚΑΘΑΡΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ, ΗΔΗ ΕΧΟΥΝ ΕΚΛΥΘΕΙ ΕΙΣ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΚΑΙ ΕΥΚΟΛΩΣ ΔΥΝΑΝΤΑΙ ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΟΥΝ.

ΟΥΔΕΙΣ ΘΑ ΔΙΑΦΥΓΕΙ.

ΔΙΟΤΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΥΣΚΟΛΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ ΤΗΣ ΣΚΛΑΒΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΕΙΝΟΥ ΖΥΓΟΥ, ΔΕΝ ΠΡΑΞΑΤΕ ΤΙΠΟΤΑ.

ΔΙΟΤΙ ΓΕΝΗΘΗΚΑΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΚΑΙ ΕΠΙΛΕΞΑΤΕ ΝΑ ΓΙΝΕΤΕ ΧΑΜΕΡΕΠΕΙΣ ΑΠΡΑΓΟΙ ΝΟΗΤΙΚΩΣ ΣΟΔΟΜΙΣΜΕΝΟΙ ΑΠΑΘΕΙΣ ΣΚΛΑΒΟΙ.

ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΣΦΑΛΕΣ ΜΕΡΟΣ.

ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΔΙΟΝ ΜΑΧΗΣ.

ΟΙ ΟΥΔΕΤΕΡΟΙ, ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΤΥΧΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ






Τρίτη, 15 Απριλίου 2008

ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ


Από το Δ. Σ. της Ενώσεως Χειμαρριωτών.

Το απόγευμα της 9ης Απριλίου οι συμπατριώτες μας Μανώλης Ζώτος του Βασιλείου και Ράππος Ερίων του Λουκά έπεσαν θύματα ξυλοδαρμού από Αλβανούς αστυνομικούς του τμήματος Χειμάρρας μόνο και μόνο επειδή ζήτησαν το λόγο από τα όργανα του αλβανικού κράτους, οι οποίοι τους σταμάτησαν για έλεγχο.

Σαν να μην έφτανε ο ξυλοδαρμός των δύο συμπατριωτών μας, όταν το βράδυ πήγαν στο αστυνομικό τμήμα για να υποβάλλουν μήνυση κατά των εν λόγω αστυνομικών, ο διοικητής του τμήματος τούς αρνήθηκε να ασκήσουν αυτό το νόμιμο δικαίωμά τους δηλώνοντάς τους ότι πρέπει να προσέλθουν την επόμενη ημέρα προκειμένου να υποβάλλουν μήνυση.

Η παρουσία τους το επόμενο πρωί κατέδειξε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η αλβανική αστυνομία στη Χειμάρρα με την ανοχή του αλβανικού κράτους.

Ξανά δεν επετράπη στους Ζώτο και Ράππο να καταθέσουν μήνυση για τον ξυλοδαρμό τους, και όταν ο θείος ενός εξ αυτών πήγε στο αστυνομικό τμήμα να διαμαρτυρηθεί, ο διοικητής Λεονάρντ Λάλαϊ τον εξύβρισε και άρχισε να πυροβολεί στον αέρα, προσπαθώντας να τον εκφοβίσει και θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή και την σωματική ακεραιότητα των περιοίκων.

Η απαράδεκτη αυτή συμπεριφορά του οργάνου της τάξης είχε ως αποτέλεσμα να ξεσηκωθούν οι κάτοικοι, οι οποίοι περικύκλωσαν το αστυνομικό τμήμα ζητώντας την τιμωρία και την απομάκρυνση των συγκεκριμένων αστυνομικών από τη Χειμάρρα.



Τελικά χάρη στις ενέργειες του Δημάρχου Χειμάρρας, κ. Βασίλη Μπολάνου, αργά το βράδυ κατέφθασε στην περιοχή εισαγγελέας, ο οποίος θα διερευνήσει την υπόθεση.

Αυτό βέβαια αφού στη Χειμάρρα είχε σταλεί κλιμάκιο των δυνάμεων της SHISH, της μυστικής υπηρεσίας της Αλβανίας.

Ως Ένωση Χειμαρριωτών καταδικάζουμε απερίφραστα αυτές τις ενέργειες των αστυνομικών οργάνων του αλβανικού κράτους, οι οποίοι δρουν με οργανωμένο σχέδιο εκφοβισμού και κατατρομοκράτησης του αδούλωτου λαού της Χειμάρρας και ζητούμε την παραδειγματική τιμωρία τους, καθώς και την απομάκρυνση όλων των αστυνομικών που εμπλέκονται στην υπόθεση.

Ευελπιστούμε ότι η εισαγγελική έρευνα θα είναι ανεξάρτητη και ανεπηρέαστη και θα καταδείξει τους πραγματικούς ενόχους.

Σε κάθε περίπτωση τέτοιες ενέργειες και πρακτικές, μία ημέρα πριν ο Έλληνας υφυπουργός Εξωτερικών Θ. Κασσίμης επισκεφθεί τη Χειμάρρα και ελάχιστο καιρό μετά την έμπρακτη ελληνική συμπαράσταση στην πρόσφατη τραγωδία στα Τίρανα και κατά τη διάρκεια της ΝΑΤΟϊκής Συνόδου Κορυφής , δεν βοηθούν καθόλου τον στόχο της Αλβανίας για ένταξη στην ευρωπαϊκή οικογένεια.

Ο Πρόεδρος Φρέντης-Διονύσιος Μπελέρης
Ο Γενικός Γραμματέας Σπύρος Κούτουλας

14η Μαΐου Επέτειος της Νάκμπα & της Παλαιστινιακής Αντίστασης


Η 14η Μαΐου σηματοδοτεί την 60ή επέτειο μνήμης της Παλαιστινιακής Νάκμπα, κατά τη διάρκεια της οποίας πάνω από 530 παλαιστινιακές πόλεις και χωριά εκκενώθηκαν και καταστράφηκαν και 750.000 άντρες, γυναίκες και παιδιά εκδιώχθηκαν από την πατρίδα τους. Αυτό το πρόγραμμα εθνοκάθαρσης σηματοδοτείται επίσης και ως η επέτειος ίδρυσης του κράτους απαρτχάιντ του Ισραήλ.

Εμείς, τα μέλη της Ευρωπαϊκής Καμπάνιας για τον Τερματισμό του Αποκλεισμού της Γάζας, την επέτειο της Νάκμπα, δηλώνουμε την πίστη μας στον Παλαιστινιακό αγώνα για αυτοδιάθεση, ανθρώπινα δικαιώματα και αποκατάσταση των 60 χρόνων απαρτχάιντ, εθνοκάθαρσης, δολοφονιών και κλοπής γης και πλουτοπαραγωγικών πηγών που πλήττονται αδιαλείπτως στα χέρια αυτού του σιωνιστικού κράτους. Αυτή η ανυποχώρητη βαρβαρότητα πέρασε σ’ ένα νέο στάδιο με τη συνεχιζόμενη πολιορκία 1,4 εκατομμυρίων Παλαιστινίων στη Γάζα, σχεδιασμένη να τους λιμοκτονήσει έως την υποταγή και τη σκλαβιά. Είναι μια πολιορκία που υποστηρίζεται ενεργά από τις δικές μας κυβερνήσεις, αισχύνοντας τες.

Ο κόσμος μας αυτή τη στιγμή καθορίζεται από μια πάλη ανάμεσα σε δυνάμεις βαρβαρότητας και σε εκείνους που αντιστέκονται σ’ αυτή τη βαρβαρότητα στο όνομα της ανθρώπινης προόδου. Αυτή η βαρβαρότητα εκπορεύεται από την Ουάσιγκτον και αφορά σε μια άρχουσα αμερικανική ελίτ, η οποία μαζί με τους συμμάχους της –δηλαδή την Ε.Ε. και το Ισραήλ- έχει στόχο να καταστήσει τον κόσμο μας μία έρημο της ελεύθερης αγοράς.

Εμπόδιο στο δρόμο αυτής της βαρβαρότητας είναι η Αραβική Αντίσταση στο Ιράκ, τον Λίβανο και την Παλαιστίνη, μαζί με την αντίσταση που μάχεται στο Αφγανιστάν και το λαό του Ιράν. Η αντίστασή τους ενάντια στη βάρβαρη νεοφιλελεύθερη και ιμπεριαλιστική σφαγή δεν διεξάγεται μόνο προς όφελός τους, αλλά και προς όφελος όλων των καταπιεσμένων λαών σε όλο τον λεγόμενο αναπτυσσόμενο και αναπτυγμένο κόσμο. Οι Παλαιστίνιοι, με την ηρωική στάση τους απέναντι σε μια προαποφασισμένη απόπειρα να τους εκδιώξουν από τη γη τους και εν συνεχεία να δολοφονήσουν την ιστορία και τον πολιτισμό τους, παρέμεναν για πολλά χρόνια μόνοι σ’ αυτόν τον αγώνα.

Όχι πια.

Με την βέλτιστη παράδοση του διεθνισμού, οι άνθρωποι της συνείδησης και της συναίσθησης σε όλο τον κόσμο αφυπνίστηκαν με τα δεινά των Παλαιστίνιων αδελφών τους. Αυτή η αφύπνιση έχει διαχυθεί στα πρώτα στάδια μιας διεθνούς καμπάνιας μποϊκοτάζ, απόσυρσης επενδύσεων και κυρώσεων εναντίον του κράτους απαρτχάιντ του Ισραήλ. Υποστηρίζουμε αυτήν την καμπάνια, καθώς κατανοούμε ότι είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος παροχής ενεργής αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό και στη συνεχιζόμενη αντίστασή του στον ισραηλινό τρόμο.

Ως ένα περεταίρω σημάδι αλληλεγγύης, η Ευρωπαϊκή Καμπάνια για τον Τερματισμό του Αποκλεισμού της Γάζας καλεί σε διοργάνωση διαδηλώσεων και δράσεων σε κάθε πόλη σε όλη την Ευρώπη και διεθνώς για να τιμηθεί η επέτειος μνήμης της Νάκμπα και η γέννηση της Παλαιστινιακής αντίστασης.

Το 1969 η τότε ισραηλινή πρωθυπουργός Γκόλντα Μέιρ δήλωσε «δεν υπήρχαν Παλαιστίνιοι». Αν και παρουσιάστηκε ως μια δήλωση ιστορικού γεγονότος, ήταν μια δήλωση προθέσεων. Αλλά η Γκόλντα Μέιρ απεδείχθη ότι έκανε λάθος, όπως και κάθε ισραηλινός πρωθυπουργός έκτοτε. Επειδή ο απεγνωσμένος και ανδρείος αγώνας αυτού του πολιορκημένου λαού έγραψε μία νέα σελίδα στη μακρά ιστορία της αντίστασης ενάντια στην καταπίεση και τη σκλαβιά.

Το έτος 2008, στην 60ή επέτειο μνήμης της Νάκμπα, όχι μόνο υπάρχουν Παλαιστίνιοι. Το έτος 2008 είμαστε όλοι Παλαιστίνιοι.

ΠΗΓΗ:http://greece-palestine.blogspot.com/

ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΡΙΣΕΙΣ του ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟΥ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ ΣΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΕΣ

Στις 7 Απριλίου, στην ιστοσελίδα του ανθελληνικού ΠΣτΕ, δημοσιεύεται μια "επιστολή" ενός κύριου Χριστινίδη, ο οποίος με στόμφο δηλώνει ότι είναι ισόβιος ανώτερος δημόσιος λειτουργός του Ομόσπονδου Γερμανικού Κράτους της Έσης, δηλαδή κάτοικος εξωτερικού. Στην επιστολή αυτή ΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ σε έλληνες δικαστές (της δίκης του Πλεύρη, αυτό όμως δεν έχει σημασία), επειδή δεν του άρεσε η συμπεριφορά τους! Προσπαθεί να επηρεάσει τη κρίση του δικαστηρίου με τα εξής λόγια: "...στη δευτεροβάθμια δίκη δεν πρέπει ο ή η πρόεδρος να επιτρέψει σε καμιά περίπτωση να επαναληφθούν τα ατοπήματα της πρωτοβάθμιας, ιδιαίτερα της ακροαματικής διαδικασίας της 11ης Σεπτεμβρίου..."Δεν κατάλαβα καλά! Προσπαθεί να προκαταβάλλει, να επηρεάσει, να απειλήσει, ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΝΕΙ ΒΡΕ ΠΑΙΔΙΑ; ΤΟΣΟ πολύ θράσος απο μέρους τους και τόση απάθεια από μέρους μας; Κακομοίρα ελληνική δικαιοσύνη...Χώρια που σε κάποιο σημείο πετάει και το ανεκδιήγητο ότι "Χωρίς την ύπαρξη του Εβραϊσμού δεν είναι νοητός ο δυτικός πολιτισμός" και γέλασε και το παρδαλό κατσίκι... Δείτε όλη την επιστολή εδώ

πηγή ARCADIA -it hurts!

Δευτέρα, 14 Απριλίου 2008

Οργάνωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα που εδρεύει στην Θεσσαλονίκη προκαλεί απίστευτα την Ελλάδα!

"Μετά το Ελληνικό veto στην ένταξη της FYROM στο ΝΑΤΟ, το Δ.Σ. της μη κυβερνητικής οργάνωσης "ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ", που εδρεύει στην Θεσσαλονίκη και λειτουργεί νομίμως υπό τον Ελληνικό νόμο 59/1974, απευθύνει ανοικτή επιστολή στον Πρωθυπουργό της Μακεδονίας (όπως αναφέρεται), καλώντας των να λάβει 17 άμεσα μέτρα κατά της Ελλάδος.Τα 17 μέτρα που πρέπει να επιβληθούν άμεσα κατά της Ελλάδας είναι τα εξής: ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΝΑ ΦΡΙΞΕΤΕ:

1)Αμεση καταγγελία από την Μακεδονική κυβέρνηση της ενδιάμεσης συμφωνίας Ελλάδας-Μακεδονίας της 13-9-1995 με την επίδοση διπλωματικής νότας στην Αθήνα και παράλληλη κοινοποίηση στον Γ.Γ. του ΟΗΕ. Αιτιολόγηση: Η άσκηση ελληνικού Veto κατά της Μακεδονίας στην διάσκεψη κορυφής του ΝΑΤΟ, πράξη που παραβιάζει ευθέως και απροκάλυπτα το άρθρ.11 παρ.1 της ενδιάμεσης συμφωνίας μεταξύ των δύο χωρών.

2)Επαναφορά της καταργηθείσας Μακεδονικής σημαίας με τον ήλιο του Κούτλες (Βεργίνας).

3)Επιβολή εμπορικού εμπάργκο κατά της Ελλάδας με απαγόρευση transito διέλευσης εμπορευμάτων πάσης φύσεως μέσω της σιδηροδρομικής και οδικής γραμμής Αθηνών-Θεσσαλονίκης-Σκοπίων-Νις-Βελιγραδίου και αντίστροφα. Υπενθυμίζουμε ότι τον Φεβρουάριο 1994 η τότε κυβέρνηση Α. Παπανδρέου είχε επιβάλλει κατά της Μακεδονίας ανάλογο εμπορικό εμπάργκο από την Ελευθέρα Ζώνη του λιμένα Θεσσαλονίκης με συνέπεια να υποστείτε οικονομική ζημία 1,5 δισ. δολλαρίων σε διάστημα 19 μηνών.

4)Ολα τα εισαγόμενα από την Ελλάδα στην Μακεδονία προϊόντα θα επιστρέφονται εφ' όσον δεν αναφέρουν ρητά ως χώρα προορισμού την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (Macedonia, Македонија, Македония). Το μέτρο αυτό θα εφαρμοσθή τόσον στους τελωνειακούς σταθμούς Γκέβγκελι, Νεγκόσιανη (Νίκη) και Ντόϊραν όσο και στους αεροπορικούς μεταφορείς. Το ίδιο για ταχυδρομικά δέματα και επιστολές που θα επιστρέφονται με την ένδειξη "άγνωστος παραλήπτης".

ΑΠΟ ΤΟ GREEKALERT

«Εδωσαν τη ζωή τους για κάτι που αποδείχτηκε απάτη»

Συνέντευξη τoυ Νίκου Μπελογιάννη στην Ελευθεροτυπία

Πώς αντέξατε, αλήθεια, το βάρος αυτών των μύθων;

«Ωρες ώρες, ένιωθα να με συνθλίβει. Ο πατέρας μου, για παράδειγμα, έδωσε τη ζωή του για έναν ορισμένο σκοπό, που τον έκανε σύμβολο, όμως άσχετα με αυτό, κατέληξε να έχει δώσει τη ζωή του για τον Ζαχαριάδη και τον Στάλιν· γιατί αυτοί καπηλεύτηκαν τη θυσία του. Και σκεφτείτε τώρα εμένα, να μου λένε διάφοροι, ώς τη δεκατετία του '80, "παιδάκι μου, να γίνεις σαν τον πατέρα σου και να τον ξεπεράσεις". Δηλαδή, στα δικά τους μυαλά, να δώσω τη ζωή μου για τον Μπρέζνιεφ και τον Φλωράκη και πιο πριν για τον Κολιγιάννη. Η πολλώ μάλλον, που σήμερα θα έφτανε τα όρια του κωμικού, για την Αλέκα. Θα δίνατε εσείς τη ζωή σας για την Αλέκα;»

Πώς αντιδρούσατε σ' αυτές τις παραινέσεις;

«Καταλάβα ότι για να μην συνθλιβείς, πρέπει να κάνεις κάτι δικό σου· αλλιώς γίνεσαι Γιωργάκης... Ετσι, από την ΑaΓυμνασίου άρχισα να αισθάνομαι την ανάγκη να αποστασιοποιηθώ, ξεκίνησα να διαβάζω Χημεία μετά μανίας, πήγα στο Πολυτεχνείο, έγινα χημικός μηχανικός... Βέβαια, η πολιτική ήταν στο περιβάλλον μου, στη ζωή μου, από παιδάκι με πήγαιναν στα γραφεία της ΕΔΑ όταν δεν είχαν πού να με αφήσουν... Στο σπίτι άκουγα συζητήσεις, εν πολλοίς άκρως αντιηρωικές, όπως για τη διαγραφή της Διδώς από τον Ζαχαριάδη...».

Μεγαλώσατε με τη Διδώ, ήταν, κατά κάποιον τρόπο, ένα υποκατάστατο μητέρας για σας...

«Ναι, και κοντά της μπορώ να πω ότι ήταν καλά τα παιδικά μου χρόνια, όσο μπορούσαν να είναι, καθώς τα βιώναμε μες στο φόβο, της Ασφάλειας προπαντός· και παρότι -καθώς δεν ήταν ποτέ στα σχέδιά της να κάνει παιδί, της ήρθε ουρανοκατέβατο- με μεγάλωνε κατααγχωμένη εάν κάνει το "σωστό". Θυμάμαι τα ξένοιαστα καλοκαίρια της δεκαετίας του '60, που τα περνούσαμε στην Αίγινα, όπου νοίκιαζε ένα δωμάτιο για να γράφει, κι αυτό ισοδυναμούσε με 8 ώρες θάλασσα και 4 ώρες ποδήλατο για μένα».

Από τις φυλακές, όπου γεννηθήκατε και ζήσατε ώς τα 3 χρόνια σας, τι θυμάστε;

«Τίποτα. Μόνο το σφύριγμα του τρένου, που περνούσε δίπλα... Από κει και πέρα, απ' όταν η Διδώ με πηγαινόφερνε στις φυλακές Αβέρωφ για να δω τη μητέρα μου, θυμάμαι τις φυλακίνες, που πολλές ήταν καλόγριες, και τις άλλες κρατούμενες, κάποιες τις συμπαθούσα πολύ και κάποιες άλλες μου ήταν απεχθείς...».

Η μητέρα σας κρατούμενη, τι συναισθήματα σας προξενούσε;

«Οργή οπωσδήποτε για την αδικία. Αλλά είχα την προσδοκία ότι μπορεί να υπάρχει και καλύτερο μέλλον. Για τον πατέρα μου δεν είχα βέβαια δική μου εικόνα. Αλλά μου μιλούσαν όλοι γι' αυτόν, εξαρχής. Η γιαγιά μου, κάθε φορά που ερχόταν στην Αθήνα από το Λεβίδι, η Ελλη, η Διδώ, πιο προσγειωμένα εκείνη για να μην συνθλιβώ».

Παύοντας να είστε παιδί, σήμερα, τι θα λέγατε ότι προσέφερε ο Μπελογιάννης σε αυτόν τον τόπο;

«Μια ανιδιοτελή θυσία, που για τους πολλούς ήταν παράδειγμα, και για άλλους, σε κομματικό επίπεδο, αντικείμενο καπηλείας. Δεν ήταν μόνον ο πατέρας μου όμως· μια γενιά έδωσε τη ζωή της για κάτι που η ίδια θεωρούσε το άπαν, και που βέβαια τελικά αυτό το άπαν, ο υπαρκτός σοσιαλισμός δηλαδή, αποδείχτηκε η μεγαλύτερη απάτη του 20ού αιώνα... Και μπορεί μεν εκείνος να πήγε τελικά με τον 375 περί κατασκοπίας, ξέρετε όμως πόσοι πήγαν στο απόσπασμα με τον 509, ως υποστηρικτές απόσπασης τμήματος της επικρατείας, εν προκειμένω της Μακεδονίας;»

Πώς μπορούσαν να το υποστηρίζουν αυτό;

«Ηταν η γραμμή Ζαχαριάδη περί ανεξάρτητου μακεδονικού κράτους, και έπρεπε όλοι να βγαίνουν και να την υποστηρίζουν. Ηταν γραμμή της 3ης Διεθνούς, Στάλιν, Δημητρόφ, Τίτο - πώς προέκυψε η Μακεντονίγια απ' τον Τίτο; Το ΚΚΕ, που θεωρεί τον εαυτό του γενικό κληρονόμο, θεωρεί ότι κληρονομεί και αυτό το βάρος σε σχέση με τον Ζαχαριάδη και το Μακεδονικό και τον 509;»

Πού θέλετε να καταλήξετε;

«Εχει αρθρώσει καθόλου λέξη το ΚΚΕ για το Σκοπιανό, πέρα από τη Λιάνα, που είναι σε άλλο μήκος κύματος; Βγάλτε τα συμπεράσματά σας».

Εσείς, παρ' όλα αυτά, δεν αισθανθήκατε ποτέ να ...κινδυνεύετε απ' τις «σειρήνες της πολιτικής»;

«Οχι. Απλώς με τη Μεταπολίτευση βρέθηκα στον "Ρήγα", κυρίως γιατί η ΚΝΕ είχε τη θλιβερότερη παρουσία στη σχολή όπου φοιτούσα... Είχα κυρίως την ευθύνη του "Θούριου", εκεί γνωρίσαμε και συνεργαστήκαμε οι νεότεροι με φυσιογνωμίες του χώρου, όπως π.χ. ο Μανόλης Αναγνωστάκης, ο Μίμης Δεσποτίδης, που βοήθησαν να γίνουμε κι εμείς πιο εικονοκλαστικοί, δηλαδή να μην έχουμε είδωλα. Μετά, είχα για ένα διάστημα την ευθύνη της οργάνωσης των καλλιτεχνών, ήμουν κατά κάποιον τρόπο ο Ζντάνοφ του κόμματος. Ως το '84, περίπου, οπότε απενεργοποιήθηκα οικειοθελώς».

Για ποιον λόγο;

«Γιατί είχε πλέον παρακμάσει η πολιτική στην Ελλάδα και είχε κυριαρχήσει απ' άκρου σ' άκρον το ΠΑΣΟΚ. Δεν υπήρχε πια ελπίδα να γίνει κάτι σοβαρό, η χώρα φαινόταν ότι πάει κατά διαόλου. Οσοι μπορούσαν να το δουν, το βλέπανε».

Εργαζόσασταν τότε στο υπουργείο Πολιτισμού.

«Ναι, ήμουν προϊστάμενος στο Κέντρο Λίθου, που αναλάμβανε τη συντήρηση των μνημείων και των αρχαιολογικών χώρων και με την ιδιότητα αυτή είχα διατρέξει απ' άκρου σ' άκρον την Ελλάδα. Ως το 2000, οπότε συνταξιοδοτήθηκα, διότι ήταν πέρα από την αντοχή μου, την ψυχική και σωματική, η κατάσταση εκεί. Με τη φουλ έλευση της Ολυμπιάδας, το υπουργείο έγινε ΥΠΕΧΩΔΕ, με εργολάβους και όλα τα παρεπόμενα».

Να υποθέσω ότι ήσασταν, ούτως ή άλλως, κατά της διεξαγωγής της στην Αθήνα;

«Φυσικά, και όσοι ήταν κατά, και τους έλεγαν εθνοπροδότες, όλο και πιο πολύ δικαιώνονται, γιατί αποδείχτηκε ότι όλο αυτό δεν ήταν παρά μπετόν, μίζες και ντόπα. Αποδεικνύεται κι αυτές τις μέρες, με το ρεζιλίκι της ντριμ τιμ μας, όλα, αυτοί που έφεραν τα μετάλλια μια φούσκα ήταν. Και 13 δισ. ευρώ πετάχτηκαν στο νερό. Για την ελληνική οικονομία, η Ολυμπιάδα ήταν καταστροφική όσο ο πόλεμος του Ιράκ για την αμερικανική, που καταρρέει γιατί πέταξαν 5 τρισ. δολάρια στην έρημο. Αυτήν πληρώνουμε τώρα, θα το πληρώνουν πέντε γενιές, ήδη η γενιά των 600 ευρώ είναι η πρώτη που ζει χειρότερα από την προηγούμενη, μεταπολεμικά. Μόνον οι κατά Καραμανλή νταβατζήδες βγήκαν κερδισμένοι».

Μπορούμε να πούμε ότι σήμερα είστε ένας απλός παρατηρητής των πραγμάτων;

«Είμαι ένας ενεργός πολίτης και ένα υπερπληροφορημένο άτομο κυρίως από το Ιντερνετ, όχι από την τηλεόραση, που πρέπει να έχεις φοβερό φίλτρο για να μην κρατήσεις τα σκουπίδια της. Αρνούμαι να δώ "παράθυρα" - αν είναι για "παράθυρο" προτιμώ από τον Αδωνι Γεωργιάδη την Αντζελα Δημητρίου, για να γελάσω τουλάχιστον».

Λοιπόν, τι βλέπετε στην πολιτική σκηνή μας; Σε σχέση με την Αριστερά πρώτα πρώτα.

«Το τοπίο στην Αριστερά είναι τελείως άλλο, σε σύγκριση ακόμα και με το περσινό τέτοιον καιρό».

Φωτεινότερο;

Σίγουρα. Κάθε τι που δίνει χαμηλότερα το ΚΚΕ -το οποίο θεωρώ το Τζουράσικ Παρκ της πολιτικής και βασικό φορέα σκοταδισμού- και ψηλότερα την ανανεωτική ριζοσπαστική Αριστερά, είναι φωτεινότερο. Το πρόβλημα είναι αν ο ΣΥΝ μπορεί να αφομοιώσει αυτή την ξαφνική εισροή κόσμου».

Την οποία εσείς πού την αποδίδετε;

«Στη φθορά κυρίως του ΠΑΣΟΚ, το οποίο το 2000 έριξαν όλοι αυτοί που σκέφτονται όπως εγώ ας πούμε, και δεν άντεχαν πια αυτή την κατάντια - όλη η πολιτική να είναι μίζα και μπετόν. Το 2007 το μαύρισαν και τα λαμόγια του, μάθανε πώς να τρώνε από τη Ν.Δ. Η ελληνική κοινωνία δεν το χρειαζόταν πλέον το ΠΑΣΟΚ. Ούτε το χρειάζεται. Αρκετά ώς εδώ».

Ο κ. Γιώργος Παπανδρέου τι ρόλο έπαιξε ως προς αυτό;

«Παραήταν λάιτ ο Γιωργάκης. Ποιος να εμπνευστεί από τον Γιωργάκη και γιατί; Πέραν τού ότι κουβαλούσε όλες τις αμαρτίες των προκατόχων του».

Θα ήταν νομίζετε επαρκέστερος ο κ. Βενιζέλος;

«Θα σας πω ένα ανέκδοτο που κυκλοφόρησε όταν ήταν στο φόρτε της η κούρσα για τη διαδοχή: Οτι στο ΠΑΣΟΚ έχουν να διαλέξουν ανάμεσα σε έναν ανίκανο για οτιδήποτε και έναν ικανό για όλα».

Και όλη αυτή η προσπάθεια ή το «σενάριο» της συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ;

«Θα ήταν ξέπλυμα στο ΠΑΣΟΚ, και δεν έχει κανένα λόγο ο ΣΥΝ -που έχει δεσμευτεί και στο Συνέδριό του ώς προς αυτό- να φθαρεί συνεργαζόμενος με το ΠΑΣΟΚ, απλώς για να γίνει δεκανίκι των λαμογίων. Διότι, πέραν του ότι είναι θέμα αρχής, και ψυχρά υπολογιστικά αν τα βάλεις κάτω, το δεύτερο και το τρίτο κόμμα ούτε με το παρόν εκλογικό σύστημα ούτε με το επόμενο μπορούν να πάρουν πλειοψηφία».

Το άλλο «σενάριο» μιλάει για συνένωση όλων των αριστερών δυνάμεων, του ΚΚΕ συμπεριλαμβανομένου...

«Εγώ ούτε θέλω συνεργασία με το ΚΚΕ ούτε έχει νόημα να γίνει. Δεν θα άντεχα να ξαναδώ τα αίσχη του '92, όταν αποχώρησε από τον ενιαίο τότε ΣΥΝ με τον γνωστό τρόπο Αλέκα... Ο ΣΥΝ, που μοιάζει τώρα να έχει πιάσει ένα όριο, δεν έχει νόημα να ανεβεί άλλο στα γκάλοπ και να καμαρώνει γι' αυτό. Πρέπει να κατοχυρώσει τα κεκτημένα ώς τις επόμενες εκλογές».

Με ποιον τρόπο; Θεωρείτε ότι ο κ. Τσίπρας μπορεί να διαχειριστεί και να ανταποκριθεί με επιτυχία στις προσδοκίες όσον αφορά αυτά τα κεκτημένα;

«Ναι. Ο Τσίπρας -που ήταν μεγάλο ρίσκο για τον Αλαβάνο να τον ρίξει στα βαθιά- έχει στοιχεία από Ομπάμα. Φέρνει κάτι καινούριο, δηλαδή δεν είναι φθαρμένος, όπως και όλη αυτή η γενιά που δεν πρόλαβε την εποχή που το ΠΑΣΟΚ ήταν αριστερό κόμμα. Για να θυμηθούμε και την κυρία Διαμαντοπουλου, που είπε ότι το ΠΑΣΟΚ ήταν αριστερό πριν γεννηθεί ο Τσίπρας. Θα έπρεπε να βγει και να της απαντήσει ο Τσίπρας "λυπάμαι που η γενιά μου δεν πρόλαβε αυτή την εποχή του ΠΑΣΟΚ, όπως λυπάμαι που δεν προλάβαμε και την εποχή που η σισιλιάνικη μαφία ήταν αντιστασιακή οργάνωση κατά των Ισπανών κατακτητών"... Ωραία, το ΠΑΣΟΚ ήταν κάποτε αριστερό κόμμα. Και λοιπόν»;

Και ...λοιπόν, πού καταλήγουμε για τον ΣΥΝ;

«Ας ξεκαθαρίσει πρώτα το πολιτικό τοπίο, γιατί βρισκόμαστε σε φάση ανακατάταξης, και μετά βλέπουμε τις συνεργασίες. Ούτε εκλογές πλησιάζουν ούτε έχουμε καμιά πρεμούρα. Αφήστε τώρα τον Κωστάκη να βγάζει τα κάστανα απ' τη φωτιά».

Ποια είναι η εκτίμηση σας για τον κ. Καραμανλή;

«Τηρουμένων των αναλογιών, πάλι καλά. Τα άγρια οικονομικά μέτρα που εφαρμόζει είναι αυτά που εφαρμόζονται διεθνώς από τον νεοφιλελευθερισμό. Δεν μπορούσε να το παίξει σοσιαλδημοκράτης αυτός».

Και ο χειρισμός του «Σκοπιανού»;

«Οπως τα είχανε κάνει 15 χρόνια οι προηγούμενοι, πάλι καλά. Ούτε του παπά να μην το λέμε γι' αυτή την εξέλιξη».

Ορισμένοι επιμένουν ακόμα ότι η λέξη Μακεδονία πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία από την ονομασία...

«Αυτό ξεχάστε το, το έχουμε χάσει το παιχνίδι. Χάθηκε το '91-'93, με την πολιτική Μητσοτάκη-Σαμαρά, που έκανε όλη την Ελλάδα να συμπεριφέρεται σαν υστερικιά γεροντοκόρη που ζει στο νεοκλασικό των παπούδων της και όταν βλέπει τον ποντικό μπροστά της, αντί να φέρει τη σκούπα ή τον γάτο, ανεβαίνει σε μια καρέκλα και φωνάζει "βοήθεια, ποντικός"... Ο Παπανδρέου στη συνέχεια, άλλο που δεν ήθελε να παραλάβει τέτοια καιροσκοπική πολιτική και να την εκμεταλλεύεται προς όφελος του, ώσπου τα Σκόπια έγιναν αμερικανικό προτεκτοράτο...».

Φοβάστε τον αλυτρωτισμό των Σκοπίων;

«Ενα κράτος μεγάλο όσο η Στερεά Ελλάδα, δεν θα μπορούσε να είναι επικίνδυνο για την Ελλάδα. Αλλά ένα κράτος τόσο μικρό, με τον Μπους από πίσω είναι άκρως επικίνδυνο».

Την επιτυχία μας στην παρούσα φάση πού την πιστώνετε;

«Στην έξυπνη ενεργειακή πολιτική. Στο ότι παίξανε το χαρτί Πούτιν. Οπως ακριβώς και η Γερμανία, η Γαλλία και η Ιταλία, που και τώρα είπανε στον Μπους "δεν θα χαλάσουμε εμείς τη σχέση μας με τη Ρωσία για τα μούτρα σου"».

Για τον Μπους τι θα λέγατε;

«Οι Ντάλτον πλανητάρχες. Μια συμμορία αιμοβόρων κρετίνων στην εξουσία, διψασμένων για πετρέλαιο και για αίμα. Που, ευτυχώς, εξευτέλισε αυτή την τρισάθλια φασιστική ιδεολογία του αμερικανικού ονείρου και του νεοσυντηρητισμού, τους τίναξε την οικονομία στον αέρα, έκανε την Αμερική μισητή και διεθνώς, τόσο που θα τρομάξει να ξαναφτιάξει εικόνα...».

Οπότε;

«Πηγαίνουμε σε ένα πολυπολικό σύστημα, με δύο καπιταλιστικούς πόλους, την Αμερική και τη Ρωσία, και τον πόλο του πιο άγριου καπιταλισμού σε συνδυασμό με τον πιο άγριο υπαρκτό σοσιαλισμό, την Κίνα, που αν επικρατήσει θα νοσταλγούμε τον Μπους. Και φυσικά είναι και ο μεγάλος ανερχόμενος τώρα ιδεολογικός πόλος του Ισλάμ, με κέντρο την Περσία».

Μπορείτε σε σχέση με αυτά να κάνετε κάποια ...προφητεία;

«Αν πίστευα, θα έλεγα ο Θεός να βάλει το χέρι του. Επειδή δεν πιστεύω λέω πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα».

Μπορεί ο σοσιαλισμός να είναι η ελπίδα;

«Οχι ο υπαρκτός πάντως, να μας λείπει. Το θέμα είναι ο επαναπροσδιορισμός της Αριστεράς και των ρόλων της σήμερα παγκοσμίως, με πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις την Ισπανία και τις χώρες της Ν. Αμερικής».

Αναρωτιέμαι πώς αισθάνεστε όταν δεν παρατηρείτε τον κόσμο, όταν κλείνετε τα βιβλία και κάθεστε μόνος εδώ πέρα, με όλα αυτά τα ενθυμήματα γύρω γύρω...

«Μνήμες σίγουρα υπάρχουν. Αλλα έχω εξοικειωθεί απόλυτα στο να ζω με αυτές».

Σκέφτεστε καμιά φορά ότι θα ήταν ίσως καλύτερα να ήσασταν παιδί απλών, «ανώνυμων» ανθρώπων;

«Ναι, αλλά δεν ξέρω αν αυτό θα ήταν καλύτερο ή χειρότερο για μένα. Ξέρω όμως ότι, έστω και με κάποιες αβαρίες στο ψυχικό μέρος, βγήκα κερδισμένος ψυχικά και πνευματικά μέσα απ' τη ζωή που έκανα».

Ομοφυλόφιλοι εναντίον του ΣΥΝ



ΓΙΑ ΕΜΠΑΙΓΜΟ και φρούδες υποσχέσεις στο θέμα του πολιτικού γάμου μεταξύ ανθρώπων του ίδιου φύλου κατηγορεί η Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (ΟΛΚΕ) τον Συνασπισμό. Με δελτία τύπου που εξέδωσε η κοινότητα, καταγγέλλει ότι το κόμμα της αντιπολίτευσης κορόιδεψε -για εκλογικούς λόγους- τη συγκεκριμένη κατηγορία πολιτών, τάζοντας τους αρχικά οτι έχει τη δυνατότητα να πείσει δημάρχους να τελέσουν πολιτικούς γάμους σε ομοφυλόφιλα ζευγάρια και αφήνοντάς τους στη συνέχεια στα... κρύα του λουτρού. <<Η προτοβουλία της ΟΛΚΕ για τον πολιτικό γάμο βσίστικε σε σχετική μακρά συνεργασία με τον ΣΥΝ, με αποκορίφομα την εξεγκελία περί της δυνατότιτας του κόμματος να τελέσει πολιτικό γάμο, με τον ισχύοντα νόμο, από τον σημερινό πρόεδρο Αλέξη Τσίπρα στη γιορτή υπεριφάνειας, τον Ιούνιο του 2006 στην πλατεία Κλαυθμώνος>>, αναφέρει το δελτίο Τύπου και συνεχίζει <<Το ποιό πρόσφατο δελτίο τύπου σου ΣΥΝ εκδόθηκε στις 14 Μαρτίου 200 με θέμα "Για τον πολιτικό γάμο ομοφυλων", όπου μετεξύ άλλων αναφέρετε οτι υποστιρίζει τις δημοσιοποιημενες πρωτοβουλίες μελών της Ομοφυλοφιλικής και Λεσβιακής Κοινότητας Ελλάδος να τελέσουν πολιτικό γάμο, καθώς μάλιστα πιστεύει οτι το υπάρχον νομικό πλαίσιο, για τον πολιτικό γάμο, επιτρέπει τους γάμους ομοφυλόφυλων>> Ωστόσο, σύμφωνα με την ΟΛΚΕ μεταξύ της κοινότητας και του κόμματος της Κουμουνδούρου δεν υπήρξε επικοινωνία, έως την περασμένη Πέμπτη στελέχη του ΣΥΝ ανακοίνωσαν πως οι δήμαρχοι τους οποίους επηρεάζει το κόμμα αρνούνται να τελέσουν τους συγκεκριμένους γάμους. Ως εκ τούτου, η κοινότητα καλεί τον Συνασπισμό να εξηγήσει γιατί προέβαλε το συγκεκριμένο θέμα χωρίς να έχει εξασφαλίσει τη συναίνεση κάποιων δημάρχων, καταλήγοντας πως από εδώ και στο εξής θα συνεργαστεί και με άλλους πολιτικούς χώρους, ώστε να εφαρμοστεί ο γάμος και στα ζευγάρια το ίδιου φύλου.

AΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕSRRΕSSΟ

Ριζοσπάστης Μάρτης 1932




Το παρακάτω κείμενο, αποτελεί απόσπασμα από δημοσίευση στην εφημερίδα "Ριζοσπάστης", στις 6 Μαρτίου 1932 (σελίδα 4, παράγραφος 10): "Η Ελλάδα είναι Κράτος ιμπεριαλιστικό, που κατέκτησε δια της βίας ολόκληρες περιφέρειες κατοικημένες από άλλες εθνότητες (Μακεδονία και Θράκη) που τις καταπιέζει και τις υποβάλλει σε μια αποικιακή εκμετάλλευση, που καταδιώκει και εξοντώνει τις εθνικές μειονότητες (Εβραίοι). Το Κ.Κ. της Ελλάδος διακηρύττει εν ονόματι των βασικών αρχών του μπολσεβικισμού, για τη Μακεδονία και Θράκη το σύνθημα του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης μέχρι πλήρους αποχωρισμού από το Ελληνικό Κράτος, του δικαιώματος για μια ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη και υποστηρίζει δραστήρια την επαναστατική πάλη του πληθυσμού των περιφερειών αυτών για την εθνική τους απελευθέρωση. Το Κόμμα και μαζί του ολόκληρο το προλεταριάτο της Ελλάδος πρέπει να διεξαγάγουν μια συνεχή πάλη ενάντια στο ματωμένο καθεστώς, στο οποίο υποβάλλεται ο πληθυσμός των περιφερειών αυτών από μέρους της κεφαλαιοκρατίας και του Ελληνικού Κράτους, ενάντια σε όλες τις εκδηλώσεις καταπίεσης και εθνικής υποδούλωσης, για την υπεράσπιση των αγωνιστών της εθνικής απελευθέρωσης που υποβάλλονται στις πιο άγριες καταδιώξεις".

AΠΟ ΤΟ PHORUM.GR

O Πούτιν στη Λιβύη



Ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν, θα πραγματοποιήσει την Τετάρτη και την Πέμπτη επίσκεψη στη Λιβύη, ανακοίνωσε σήμερα το Κρεμλίνο.Την ίδια ώρα το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Ίντερφαξ μετέδωσε επικαλούμενο ρώσο στρατιωτικό ότι προγραμματίζεται η σύναψη μεγάλων συμβολαίων πώλησης στρατιωτικού εξοπλισμού στη Λιβύη, ενώ ο ρωσικός όμιλος αερίου Gazprom είχε ανακοινώσει κάποια στιγμή ότι επιδιώκει την ανάπτυξη ενεργειακών σχεδίων στη χώρα αυτή.Η επίσκεψη του Πούτιν στη Λιβύη, η οποία ανακοινώθηκε την τελευταία στιγμή, γίνεται «κατόπιν προσκλήσεως του ηγέτη της Επανάστασης», του Λίβυου ηγέτη, Μουάμαρ Καντάφι, σύμφωνα με την ανακοίνωση του Κρεμλίνου.Η υπηρεσία Τύπου του Κρεμλίνου αρνήθηκε να σχολιάσει τα κίνητρα της επίσκεψης αυτής. Ωστόσο, την περασμένη εβδομάδα, η Gazprom ανακοίνωσε ότι εξετάζει την ανάπτυξη κοινών ενεργειακών σχεδίων στη Λιβύη με την ιταλική Eni.Παράλληλα, ρωσική στρατιωτική πηγή δήλωσε στο Ίντερφαξ ότι η Μόσχα ετοιμάζεται να πωλήσει στην Τρίπολη όπλα και στρατιωτικό εξοπλισμό αξίας τουλάχιστον 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων. «Αναμένεται να υπογραφούν προσεχώς συμβόλαια που αφορούν την παράδοση στη Λιβύη αεροπορικών υλικών, συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας, όπως και ναυτικών και χερσαίων εξοπλισμών», δήλωσε ο στρατιωτικός, ο οποίος ζήτησε να μην κατονομαστεί.«Όλα τα τεχνικά και οικονομικά ζητήματα έχουν ουσιαστικά ρυθμιστεί και το συνολικό ποσό των συμβολαίων μπορεί να ξεπερνάει τα 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια», πρόσθεσε. Η Τρίπολη προτείνει την αγορά ρωσικών στρατιωτικών εξοπλισμών, ζητώντας σε αντάλλαγμα να σβηστεί το χρέος της προς την πρώην ΕΣΣΔ, το οποίο ανέρχεται σε 3,5 δισεκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με τα πρακτορεία Ίντερφαξ και Ρία Νοβόστι.


http://www.kathimerini.gr/ με πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ

Παρασκευή, 11 Απριλίου 2008

KAΦENEIAKEΣ ΣAXΛAMAPEΣ AΠO TON ΠEPIKΛH KOPOBEΣH ΣTHN ET-1


Tο ίνδαλμα ξεσκεπάστηκε
Περιβόλι ήταν η συνέντευξη του 66χρονου νεοεκλεγέντος βουλευτή του ΣYPIZA Περικλή Kοροβέση το βράδυ του περασμένου Σαββάτου στην εκπομπή της Eύης Kυριακοπούλου (ET-1). Μεταφέρω μερικά απ΄ όσα ξεστόμισε για να κάνουμε νέο συκώτι...
1. Aισθάνεται σαν αδειούχος φυλακισμένος και αγωνίζεται για την ολοκληρωτική κατάργηση των φυλακών, που είναι προϊόν του Mεσαίωνα και δεν υπήρχαν στην Aρχαία Eλλάδα. Προφανώς ο Kοροβέσης αγνοεί ότι οι Έλληνες δεν φυλάκιζαν τους καταδικασμένους για λόγους οικονομίας. Είτε τους έδιναν κώνειο, είτε τους έστελναν εξορία. Άραγε δεν έχει ακούσει για τις ρωμαϊκές φυλακές, όπου μπαινόβγαινε ο Aπόστολος Παύλος; Tόσο αστοιχείωτοι είναι οι Έλληνες Aριστεροί;
2. H παρθενία των γυναικών είναι έγκλημα και πρέπει να απαγορευτεί. Οι αστυνομικοί αντί να δέρνουν τους διαδηλωτές, θα έπρεπε να τους χαιρετάνε, διότι οι διαδηλωτές αγωνίζονται και για τους ίδιους τους αστυνομικούς.
3. Όνειρο του σύντροφου Περικλή είναι να ζήσει το τέλος της φτώχειας στον κόσμο. Η μέθοδος για να καταργηθεί η φτώχεια είναι απλή: Aν οι Aμερικανοί τρώνε ένα παγωτό λιγότερο τον χρόνο, σώζεται από την πείνα η Aφρική. Αν οι Eυρωπαίοι μειώσουν λίγο τα καλλυντικά τους, σώζεται η Aσία. Αν εμείς οι Έλληνες καταργήσουμε τις στρατιωτικές δαπάνες, αυτομάτως θα γίνουμε πάμπλουτοι.

KAΦENEIAKEΣ APΛOYMΠEΣ

4. Tα περί τουρκικής απειλής είναι παραμύθια για να κονομάνε οι έμποροι όπλων και οι εγχώριοι εκπρόσωποί τους. «Όπως η Tουρκία δεν μπορεί να πάρει σαν απειλή τον Kαρατζαφέρη, έτσι κι εμείς δεν πρέπει να παίρνουμε σαν απειλή τους Γκρίζους Λύκους», δήλωσε επί λέξει ο Περικλής.
5. Aπατούσε συστηματικά τις δύο συζύγους του και τις δεκάδες φιλενάδες του, αλλά δεν ένιωθε ότι μοίχευε... Aπλώς έκανε έρευνα! Δεν έχει ακόμη ωριμάσει. Αυτό θα γίνει σε 4 χρόνια που θα πατήσει τα 70. Τότε ακριβώς θα ξαναπαντρευτεί για τρίτη και τελευταία φορά...
6. Το μόνο σωστό το ξεστόμισε ο Περικλής στο τέλος: «Mπορεί να είσαι Δεξιός και οι ιδέες σου να είναι πολύ προοδευτικές. Μπορεί να είσαι Aριστερός και η πρακτική σου να είναι φασιστική»...
Θυμίζω ότι ο σύντροφος Kοροβέσης είναι ίνδαλμα εκατοντάδων χιλιάδων Eλλήνων Aριστερών. Ευτυχώς που εξελέγη βουλευτής για να καταλάβει ο πολύς κόσμος πόσο μεγάλα «καφενεία» και εκτός πραγματικότητος είναι οι πολυδιαφημισμένοι αγωνιστές της Aριστεράς.



Πες τα, Γιανναρά χρυσόστομε...
Πικρές αλήθειες που ελάχιστοι τολμούν να ξεστομίσουν για να μη χαρακτηριστούν ακροδεξιοί, κατέθεσε ο συνταξιούχος καθηγητής του Παντείου Xρήστος Γιανναράς στις 3 Iανουαρίου στην ET-1. μΙλώντας στην εμβρόντητη Άννα Παναγιωταρέα, ο 72χρονος Γιανναράς είπε επί λέξει:
«Yπάρχει μία ιδεολογική τρομοκρατία της Aριστεράς. Εγώ στο σχολεία είχα Aριστερούς δασκάλους, οι οποίοι ήταν ιεραπόστολοι. Μας έμαθαν γράμματα, μας άνοιξαν τα μάτια. Τότε, το να είσαι Aριστερός είχε ρίσκο. Τα τελευταία 30 χρόνια, το να είσαι Aριστερός είναι προϋπόθεση για να κάνεις καριέρα. Έρχονται παιδιά με πτυχία, με διδακτορικά απ΄ έξω και τα στέλνεις στο πανεπιστήμιο να βάλουν υποψηφιότητα και τους λένε: - A δεν είσαι γραμμένος στο τάδε κόμμα, δεν γίνεται τίποτα. Το λένε ωμά, είναι εξουσία η Aριστερά. Κι όποιος δεν σκύβει το κεφάλι σ΄ αυτούς, την παθαίνει!»...


XONTPOKONOMANE KAΠITAΛIΣTIKOTATA

Oι διαπιστώσεις του Xρήστου Γιανναρά είναι κοινός τόπος για όσους παρακολουθούν τα τεκταινόμενα στην Eλλάδα. Δείτε ποιούς καλούν στην Kρατική Tηλεόραση επί ημερών Kώστα Kαραμανλή: Aυτούς που καλούσαν και επί σοσιαλιστή Σημίτη, δηλαδή ό,τι αριστερότερο υπάρχει στον τόπο. Η εξήγηση είναι απλούστατη. Η Kρατική Tηλεόραση είναι γεμάτη Aριστερούς δημοσιογράφους, κι αυτοί καλούν τους κολλητούς τους, χωρίς να ρωτήσουν κανέναν Pουσόπουλο.
Δείτε τι γίνεται με το free-press στην Eλλάδα: Όλες οι δωρεάν διανεμόμενες εφημερίδες είναι στα χέρια Aριστερών και παίρνουν γενναιόδωρη καπιταλιστική διαφήμιση. Την περασμένη Tρίτη η Kρατική Tηλεόραση έδειξε από τα δελτία ειδήσεων μία εκδήλωση της «Athen΄s Voice» κάνοντάς της διαφήμιση εκατομμυρίων. Από πού κι ως πού; Tόσες εφημερίδες και περιοδικά κυκλοφορούν στην Eλλάδα, που ούτε στην άλλη ζωή δεν θα ευτυχήσουν να διαφημιστούν δωρεάν από την Kρατική Tηλεόραση.
Πρόσφατα βγήκε μία νέα free-press εφημερίδα η «Pass to Port», στην οποία αρθρογραφεί και η κόρη τής Aλέκας Παπαρήγα, Bασιλεία, η οποία σπούδασε στην πανάκριβη «Σχολή Xιλλ» και στο αμερικανικό κολλέγιο. Γεμάτη καπιταλιστική διαφήμιση και η νέα εφημερίδα που το τελευταίο της φύλλο ήταν αφιερωμένο στην καταπολέμηση του ρατσισμού των Eλλήνων. Εδώ ο κόσμος χάνεται κι οι Aριστεροί το βιολί τους. Είναι αυτοί τόσο μάγκες ή εμείς είμαστε τόσο ανίκανοι;

KATAPΓHΣH TΩN ΠANTΩN ZHTOYN O TΣIΠPAΣ KAI TA «TΣIΠPAKIA» TOY

Aλέξη εκτίθεσαι...
Όσο μιλάνε οι Aριστεροί ανθρωπιστές, τόσο εκτίθενται. Ο λόγος για την συνέντευξη του Aλέξη Tσίπρα στον Σταύρο Θεοδωράκη («Nέα» 12ης Δεκεμβρίου), όπου αρχίσαμε να συνειδητοποιούμε τι πραγματικά πιστεύει ο αυριανός αρχηγός του ΣYPIZA.
1. Nα αποποινικοποιηθεί η χρήση όλων των ναρκωτικών. Οι χρήστες να μη μπαίνουν φυλακή, αλλά να αντιμετωπίζονται σαν ασθενείς.
2. Να καταργηθεί ο στρατός. Ούτε υποχρεωτική θητεία, ούτε μισθοφoρικός στρατός. Να καταργηθούν όλες οι παρελάσεις γιατί αναπαράγουν ρατσιστικά πρότυπα.
3. Να καταργηθούν τα θρησκευτικά στα σχολεία. Να καταργηθούν ο Σταυρός και οι εικόνες από τα σχολεία, τα δικαστήρια και όλους τους δημόσιους χώρους.
4. Να επιτραπεί ο γάμος των ομοφυλοφίλων και να τους δοθεί το δικαίωμα να υιοθετούν ορφανά παιδιά από τα ιδρύματα.
5. Όλοι οι μετανάστες να ψηφίζουν στις δημοτικές εκλογές. Όσοι μένουν πέντε χρόνια στην Eλλάδα, να ψηφίζουν και στις εθνικές εκλογές.
6. Να επιτραπεί η ευθανασία και η καύση των νεκρών.

KAI TO EPΩTHMA EINAI: Tι θα λέγανε οι παλιοί αγωνιστές του EAM-EΛAΣ, αν μπορούσαν να πληροφορηθούν τα σχέδια του Aλέξη Tσίπρα; Σίγουρα θα τον έφτυναν. Εδώ ακόμη και ο ύμνος του EΛAΣ μιλάει για Eλλάδα: «Eμπρός - εμπρός EΛAΣ για την Eλλάδα». Τότε η Aριστερά το έπαιζε πατριωτική, γι΄ αυτό πήρε τόσο κόσμο μαζί της. Σήμερα είναι εντελώς διεθνιστική και να δούμε πού θα καταλήξει. Άλλωστε όλα τα «Tσιπράκια», δηλαδή οι κολλητοί του Tσίπρα με τους οποίους θα διοικήσει τον ΣYPIZA, είναι πάμπλουτοι γόνοι αστικών οικογενειών που έκαναν πανάκριβες σπουδές σε Aγγλία και Aμερική, οδηγούν αμερικάνικα πολυτελέστατα τζίπ, συναντώνεται στις παμπ του Λονδίνου και ήρθαν στην Eλλάδα για να μας πείσουν για τα αγαθά του σοσιαλισμού. Μη χειρότερα...

AΠΟ ΤΟ PHORUM.GR

ΕΡΑΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ...


Συμπαριστάμεθα εμπράκτως στο δράμα που ζει ο Αλέξης, μετά την αγωγή που κατέθεσε εναντίον του ο Βγενόπουλος της MARFIN και του ζητάει 1 εκατομμύριο ευρώ για συκοφαντική δυσφήμιση. Και επειδή εμείς γνωρίζουμε από αγωγές, λέμε να ξεκινήσουμε έρανο για τον Αλέξη! Αν και πουλώντας μόνο το πατρικό του σπίτι, εύκολα θα τα μαζέψει το... λαϊκό παιδί της Κουμουνδούρου!

ΑΠΟΚΗΡΥΞΕ ΤΟ ΚΚΕ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ;


Το πρωινό της 31/1/08 γύρω στα 100 άτομα,μελη του Κ.Κ.Ε. μαζί με τον δήμαρχο της Νίκαιας κάνανε την εμφάνιση τους στο 3ο κοιμητήριο Νίκαιας, για να τελέσουν πολιτικό μνημόσυνο στον Νίκο Μπελογιάννη. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, λίγη ώρα πριν, η οικογένεια του Μπελογιάννη, τηλεφώνησε στην διευθύντρια του κοιμητηρίου και είπε ότι επιθυμεί να μην γίνει τίποτα από το Κουμμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος επάνω από τον τάφο του προγόνου τους!! Η διευθύντρια του κοιμητηρίου λοιπόν, όταν ήρθαν τα μέλη του Κ.Κ.Ε. κάλεσε την δημοτική αστυνομία για να τους βγάλει έξω από τον χώρο, λέγοντας τους ότι αυτή είναι η επιθυμία της οικογένειας.

Τελικά η περιστέρα δεν είναι τόσο αθώα...

Όλοι διαβάσαμε την είδηση ότι η Περιστέρα Μπαζιάνα (επί 16 χρόνια σύντροφος του Τσίπρα) κέρδισε τη δικαστική μάχη εναντίον του καθηγητή στον οποίο έκανε διδακτορικό στην Πάτρα, τον οποίο κατηγορούσε για κλοπή πνευματικών δικαιωμάτων (ιδιοποίηση ερευνητικού προγράμματος) και για υπεξαίρεση των αμοιβών της από το πρόγραμμα που είχε αναθέσει ο ΟΤΕ στο Παν/μιο και στο οποίο συμμετείχε η ίδια.Μάλιστα προβλήθηκε το γεγονός ότι το πανεπιστήμιο κλήθηκε να πληρώσει 30.000 ευρώ, στην Περιστέρα (Μπέτυ) Μπαζιάνα ως αποζημίωση. Η δε απόφαση χαρακτηρίστηκε από την ΠΟΣΔΕΠ του ΕΜΠ, των γνωστών Πρωτονωτάριου και Παπαγιαννάκη, ως «Ετυμηγορία - σταθμός κατά της εκμετάλλευσης νέων ερευνητών» τον Νοέμβριο του 2005.Για την συγκεκριμένη υπόθεση είχε κάνει μάλιστα και ερώτηση στη Βουλή προς την Γιαννάκου ο τότε βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κουβέλης, για να επιβεβαιώσει το γνωστό «αν έχεις μέσο διάβαινε».Η Αυγή στις 8.11.2005 σε άρθρο του Στεφανάκου Πίκια, με τίτλο «Υπόθεση Μπέτυ Mπαζιάνα» αφού έλεγε διάφορα για κουμπάρους καθηγητές που αθωώνουν ο ένας τον άλλο στο πόρισμα της ΕΔΕ που διατάχθηκε για την υπόθεση από το Παν/μιο και αφού πανηγύριζε για την απόφαση του δικαστηρίου έλεγε ψευδώς:«Το δικαστήριο στην απόφασή του που δεν επιδέχεται έφεση και έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το προκλητικό πόρισμα της ΕΔΕ, αθώωσε πανηγυρικά την μεταπτυχιακή φοιτήτρια αναγνωρίζοντας έτσι ότι άδικα συκοφαντήθηκε από τον Δ. Λυμπερόπουλο και το Πανεπιστήμιο Πατρών»Παρά όμως τα αντιθέτως θρυλούμενα από την Αυγή, ήρθε η ώρα να εκδικασθεί η υπόθεση σε δεύτερο βαθμό, στο εφετείο και ω του θαύματος τα πράγματα δεν ήρθαν όπως θα θέλαμε και τσαλακώθηκε η εικόνα.Αντιγράφω από το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ:«Έπεσαν στο κενό όλες οι κατηγορίες της κυρίας Μπαζιάνα προς το πρόσωπό µου. Αθωώθηκα στο εφετείο και καταδικάστηκε η ίδια να µου καταβάλει το ποσό των 8.000 ευρώ και να µην αναφερθεί ξανά στο όνοµά µου. Επειδή ανήκει στον αριστερό χώρο και διαθέτει πολιτική στήριξη, της δίνεται το δικαίωµα να καθυβρίζει έναν καθηγητή Πανεπιστηµίου;»Ο καθηγητής κ. ∆ημήτρης Λυμπερόπουλος μιλάει στο ΘΕΜΑ και δίνει τη δική του απάντηση για τις κατηγορίες που είχε εκτοξεύσει εναντίον του η σύντροφος του κ. Αλέξη Τσίπρα, η κυρία Μπέτυ Μπαζιάνα, κατά τη διάρκεια της συνεργασίας τους στο Πανεπιστήμιο Πατρών ως ερευνήτρια που ήταν τότε στο Εργαστήριο Ενσύρματης Τηλεπικοινωνίας υπό την επίβλεψή του. Ο κ. Λυμπερόπουλος αναφέρεται στο χρονικό της κόντρας με τη φοιτήτρια, για τον δικαστικό αγώνα που ακολούθησε, την αρχική νίκη της φοιτήτριας στο πρωτοδικείο και τη δικαίωσή του στο Εφετείο Πατρών, το οποίο υποχρέωσε την κυρία Μπαζιάνα να του καταβάλει χρηματική αποζημίωση ύψους 8.000 ευρώ για τη συκοφαντική δυσφήμηση που υπέστη.
Οπως αναφέρει ο κ. Λυμπερόπουλος, επί τρία συνεχή χρόνια (1999-2002) η κυρία Μπαζιάνα βρισκόταν υπό την επίβλεψή του, συμμετέχοντας σε ερευνητικό πρόγραμμα το οποίο χρηματοδοτούνταν από τον ΟΤΕ. Μάλιστα, όπως λέει, μεταξύ τους υπήρχε πολύ καλό κλίμα και όλα έβαιναν καλώς, χωρίς να δημιουργηθεί το παραμικρό. «Η συνεργασία µας ήταν άψογη τα πρώτα τρία χρόνια. Το ίδιο και η συµπεριφορά της. ∆εν είχε δηµιουργήσει το παραµικρό και µάλιστα αποτελούσε βασικό συντελεστή της προσπάθειάς µας.» Το κλίμα ανάμεσα στον καθηγητή και στη φοιτήτρια άλλαξε ξαφνικά όταν το έργο βρισκόταν στο τελικό στάδιό του. Σύμφωνα με τον ίδιο: «Η Μπαζιάνα απαίτησε να το παρουσιάσει ως κύρια υπεύθυνη του ερευνητικού έργου. Εµείς, εκτιµώντας τη δουλειά της, της είπαµε να κάνει ένα κοµµάτι της παρουσίασης και όχι το βασικό, καθώς αυτό προοριζόταν για άλλο µέλος της οµάδας, που διέθετε µεγαλύτερη εµπειρία». Σύμφωνα με τα όσα υποστηρίζει ο καθηγητής: «Η φοιτήτρια εκδήλωσε την αντίθεσή της µε άσχηµο τρόπο, πήρε τον δίσκο του προγράµµατος και σηκώθηκε και έφυγε. Την ψάχναµε ένα ολόκληρο καλοκαίρι για να τη βρούµε. Εν συνεχεία άρχισε να διαδίδει αριστερά και δεξιά ότι εγώ της είχα πάρει τρεις επιταγές που αφορούσαν χρήµατα της αµοιβής της για τη συµµετοχή της στο έργο». Η συνέχεια της κόντρας δόθηκε ενώπιον της ∆ικαιοσύνης, με τον καθηγητή και τη φοιτήτρια να ανταλλάσσουν αγωγές. Αυτές συνεκδικάστηκαν στην Πάτρα στις 15 Μαρτίου του 2004. Το δικαστήριο αρχικά δέχτηκε ότι ο καθηγητής διέπραξε τα αδικήματα της υπεξαίρεσης και της συκοφαντικής δυσφήμησης, καταδικάζοντας να πληρώσει 30.000 ευρώ στην κυρία Μπαζιάνα ως αποζημίωση. Ο καθηγητής άσκησε έφεση κατά της απόφασης και το Εφετείο Πατρών την έκανε δεκτή.
«Σύμφωνα με την απόφαση του εφετείου», αναφέρει ο κ. Λυμπερόπουλος, «ο ισχυρισμός της κυρίας Μπαζιάνα ότι δήθεν της υπεξαίρεσα χρήματα παρακρατώντας αμοιβές της κατέπεσε. Σύμφωνα με την απόφαση, οι ισχυρισμοί της αποδείχτηκαν απολύτως ψευδείς και συνιστούν το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμησης. Ψευδής και συκοφαντικός αποδείχθηκε πως ήταν και ο ισχυρισμός της ότι δήθεν ιδιοποιηθήκαμε πνευματική της εργασία. Με δύο δικαστικές αποφάσεις κρίθηκε ότι η κυρία Μπαζιάνα δεν έχει δικαίωμα να απαιτεί να γραφτεί το όνομά της σε εργασία που δεν γνωρίζει και δεν έχει αυτή εκπονήσει, ούτε μπορεί να απαγορεύει στην επιστημονική ομάδα που είχε εκπονήσει το έργο να το παρουσιάσουν και να το δημοσιεύσουν.»
Το «ΘΕΜΑ» επικοινώνησε με την κυρία Μπαζιάνα για να ζητήσει την άποψή της για τα όσα υποστηρίζει ο καθηγητής, όμως η ίδια δεν θέλησε να κάνει οποιαδήποτε δήλωση.
Αυτά για να γνωρίζουμε ποια είναι η πρώτη κυρία του Συνασπισμού...
...ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ ΜΕ ΒΟΥΛΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:http://syriza-watch.blogspot.com/

Ο ελληνικός ανθελληνισμός

Από την αρχή ο ανθελληνισμός ήταν η άλλη πλευρά του νομίσματος του φιλελληνισμού. Ο φιλελληνισμός ήταν έρωτας του ιδανιστικού Ελληνισμού, έρωτας του ελληνικού πολιτισμού όπως αυτό εκφραζόταν στη γλυπτική, την αρχιτεκτονική, την επιστήμη, τα έργα των προγόνων. Ανθελληνισμός ήταν η στάση απογοήτευσης του φιλέλληνα που προέκυπτε από την επαφή του τελευταίου με τους συγχρόνους του υπαρκτούς Έλληνες, δηλαδή τους ανθρώπους της καθημερινότητας, τους ανθρώπους όπως εσύ κι εγώ, με όλα τα πάθη και τις μικρότητες. Η ανώμαλη προσγείωση από το ιδανικό στο πραγματικό είναι μια κίνηση που στην πολιτική ψυχολογία εξηγεί την έκπτωση του έρωτα σε μίσος, του φιλελληνισμού σε ανθελληνισμό!
Ήδη οι Ρωμαίοι ήταν ταυτόχρονα εραστές της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς και εχθροί των Ελλήνων της εποχής τους, για τους οποίους επεφύλασσαν τις κατηγορίες του γραικυλισμού, της διπροσωπίας, της υποκριτικής δουλικότητας κ.λπ. Τον ίδιο διχασμό παρατηρούμε καθ’ όλον τον μεσαίωνα στη στάση τόσο των Φράγκων όσο των Αράβων απέναντι στον Έλληνα. Κατά την ένδοξη ελληνική επανάσταση του 1821 οι φιλέλληνες Ευρωπαίοι που πολέμησαν κατά των Τούρκων δεν παρέλειψαν να δώσουν δείγματα της απογοήτευσής τους από τους έλληνες συμπολεμιστές τους, οι οποίοι όχι μόνο δεν φορούσαν πλέον χιτώνες αλλά διακρίνονταν από φθόνο, εριστικότητα, φιλαυτία, άγνοια και τόσες άλλες «ανθρώπινες–υπερβολικά ανθρώπινες!» (Νίτσε) κακίες.

Συνοπτικά λοιπόν μπορούμε να πούμε ότι το δίπολο φιλελληνισμός – ανθελληνισμός ισούται με έρωτα για τους απελθόντες και μίσος για τους ζώντες Έλληνες!
Οι Βαυαροί που κυβέρνησαν την Ελλάδα μετά τον θάνατο του Καποδίστρια ήσαν αναμφισβήτητα μεγάλοι εραστές του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Ως εξ αυτού οργάνωσαν την ελληνική σχολική παιδεία κατά τα πρότυπα της γερμανικής φιλελληνικής παιδείας. Όμως έτσι, για πρώτη φορά στην ιστορία Έλληνες το γένος έλαβαν φιλελληνική παιδεία ως βάση της ιδίας εθνικής ταυτότητας! Οι Έλληνες έγιναν εφεξής «φιλέλληνες». Εμβολιάστηκαν δηλαδή με τη σχιζοειδή στάση της απόλυτης καταξίωσης, με την ταυτόχρονη απόλυτη απαξίωση του εαυτού του. Μια εγγενής αστάθεια του χαρακτήρα, μια ανεδαφική, κυκλοθυμική εκτίμηση των πραγμάτων έγινε εφεξής κεντρικό συστατικό της ελληνικής ψυχής.

Σε συλλογικό επίπεδο οι ιστορικές συγκυρίες προκαλούν την ανάδυση του ενός ή του άλλου πόλου στο προσκήνιο. Οι επιτυχίες γρήγορα επιφέρουν ναρκισσισμό, ενώ οι αποτυχίες καταθλιπτική αυτοαπαξίωση έως αυτομαστίγωση. Η ελληνική ψυχή φαίνεται να έχει χάσει κάθε μέτρο.
Δεν είναι μετά από αυτά απορίας άξιον ότι μετά τη ντροπή των Υμίων και το όνειδος της παράδοσης του ικέτη Οτσαλάν (και τα δύο έργα όχι βεβαίως του λαού, αλλά της σημιτικής ηγεσίας) η ελληνική αυτοεκτίμηση έκανε, με τη γνωστή απολυτότητα, βουτιά στο κενό. Όμως εκεί την περίμεναν αυτήν τη φορά –αλίμονο (!)– εχθροί αποφασισμένοι να εκμεταλλευτούν στο έπακρον την αδυναμία της, ώστε να μη μπορέσει πλέον (αυτή είναι η επιδίωξή τους) να ανακάμψει.

Οι εχθροί αυτοί, οι οποίοι γνωρίζουν καλά την ελληνική κυκλοθυμία, αλλά και το ελληνικό πείσμα απέναντι σε κάθε εξωτερική παρέμβαση, επόμενο ήταν να ζητήσουν και να βρουν ερείσματα για την υπονομευτική δράση τους στο εσωτερικό του απογοητευμένου έθνους. Τέτοια ερείσματα όντως βρήκαν: στα φιλόδοξα, άκρως ανταγωνιστικά καπετανάτα των ελληνικών πολιτικών κομμάτων, στη μεταπραττική ακαδημαϊκή διανόηση των πανεπιστημίων, στο πειρατικό κεφάλαιο των νεόκοπων εκατομμυριούχων των τηλεπικοινωνιών, των ΜΜΕ και των τραπεζών. Με αυτούς τους πολιορκητικούς κριούς εκπόρθησαν στο τέλος το ίδιο το κράτος, το οποίο, από εντεταλμένος προστάτης του έθνους ανεπαισθήτως μεταλλάχθηκε σε συνειδητό πλέον πολέμιο του έθνους και κατ’ επίτασιν του ιδίου του γένους των Ελλήνων. Οι ενορχηστρωμένες αυτές δράσεις των εχθρών του Ελληνισμού στο εσωτερικό του επί του παρόντος βιώνονταν ως μια ιδιαίτερα σφοδρή μορφή του κατά τα άλλα εγγενούς ανθελληνισμού των Ελλήνων, ως μία αρρώστια της βούλησης και του θυμικού, την οποία η συλλογική ψυχή αδυνατεί τόσο να κατανοήσει, όσο και να ανακάμψει από αυτήν.

Έτσι θα μπορούσε κανείς να πλησιάσει ένα πλήθος ακατανόητων κατ’ αρχήν φαινομένων του εξωκοινοβουλευτικού πολιτικού γίγνεσθαι, όπως την πλήρη απαξίωση του Ελληνισμού ως ουσίας και ως ονόματος στη συνείδηση των εμπνευστών γκραφίτι των Εξαρχείων του τύπου: «Κρεμάλα στους ελληνόψυχους!». Ή «Έλληνας είσαι και φαίνεσαι!». Ή (μέσα στο Πολυτεχνείο) «Σκοτώστε τους Έλληνες – τους Έλληνες που γεννάνε Έλληνες – τους Έλληνες!». Μπροστά στο ανθελληνικό μίσος των χιλίων και μίας αριστερίστικων ομάδων του «χώρου», η σκοπιανή αφίσα στην πρόσφατη διαδήλωση υπέρ της Μακεδονίας α λα Σκόπια «***** Greece», που είδαμε όλοι στην οθόνη της ΕΤ3 φαντάζει μάλλον συγκρατημένη.

Ή πάρτε τις περυσινές αφίσες του «χώρου» στην Πατησίων κατά της 28ης Οκτωβρίου: «Σταματήστε τις παρελάσεις διότι ενισχύουν τον πατριωτισμό!». Εδώ η λέξη «πατριωτισμός» είναι περίπου συνώνυμη του «φασισμός». Συγγενής εκδοχή είναι και η φράση «ξεφτίλες πατριώτες» στον τοίχο του Πολυτεχνείου. Την αποστροφή προς την έννοια πατρίδα εκφράζουν γκραφίτι του τύπου «καμία πατρίδα!», ενώ φράσεις του τύπου «πατρίδα μας είναι η Γη!» προσφέρουν τον πλανήτη ως –οικολογικής εμπνεύσεως- υποκατάστατο της απορριπτέας ελληνικής πατρίδας. Η δυσανεκτικότητα των αριστεριστών προς την ελληνική πατρίδα και την ίδια τη λέξη Έλληνας δεν επεκτείνεται παρά ταύτα σε άλλους λαούς και πατρίδες, εφόσον δεν αμφισβητούν ούτε τους Αλβανούς ούτε τους Κούρδους, τους Τούρκους, τους Ινδιάνους, τους Ιρακινούς, τους «Μακεδόνες» και το δικαίωμα όλων αυτών σε μία πατρίδα, γι’ αυτό και αγωνίζονται π.χ. υπέρ της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας» (όπως άλλωστε και ο «Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου»). Μόνο στους Έλληνες που παραδόξως επιμένουν να αγαπούν την Ελλάδα επιφυλάσσει το φαντασιακό του τεχνηέντως ενισχυμένου ντόπιου ανθελληνισμού την κατηγορία του «ελληναρά» και «εθνικιστή».

Η απολυτότητα του μίσους για την ελληνικότητα (με όλες τις παραδόσεις, την ιστορία και τους θεσμούς που την εκφράζουν) πάει χέρι χέρι με την απεριόριστη λατρεία του «χώρου» για τους μετανάστες. «Είμαστε όλοι μετανάστες!» και «είμαστε όλοι Αλβανοί!» διηγούνται εδώ οι τοίχοι, τα φυλλάδια, τα αντιρατσιστικά φεστιβάλ. «Νομιμοποιήστε τους όλους!». «Όχι διακρίσεις ανάμεσα σε νόμιμους και παράνομους!». «Κάτω τα σύνορα, κάτω το έθνος, είμαστε όλοι πολίτες του κόσμου!» ουρλιάζουν με ένα στόμα οι τηλεκατευθυνόμενοι επαρχιώτες, «είμαστε παιδιά της φύσης!» επισημαίνουν οι νεοχίπηδες του ελληνικού 21ου αιώνα... Εθνικά προβλήματα δεν υπάρχουν, είναι αποκυήματα της φαντασίας των Ελληναράδων, δεν υπάρχει Τσαμουριά, Μακεδονία, Θράκη, Αιγαίο, Κύπρος, οι καλοί αυτοί άνθρωποι ζουν αλλού, σ’ ένα αερόπλοιο που αιωρείται ελεύθερα κάπου μεταξύ Καλιφόρνιας και Σαμπάλα. Δεν υπάρχουν γέροι έλληνες συνταξιούχοι που φυτοζωούν, σχολεία «διαπολιτισμικής» αμάθειας και εγκληματικότητας, ελληνικό προλεταριάτο που αντικαθίσταται από Ασιάτες με μηδενική ταξική συνείδηση, μαφίες ξένων εγκληματιών που τρομοκρατούν τις λαϊκές αστικές περιοχές. Δεν υπάρχουν ούτε ευρωπαϊκά κράτη τα οποία διακηρύσσουν τους κινδύνους του «πολυπολιτισμού» (Γαλλία, Γερμανία, Δανία, Ολλανδία, Αυστρία κ.λπ.), όχι, υπάρχει μόνο η θεσπέσια ελληνική –δηλαδή ανθελληνική- αποθρασυμένη από την αφειδώς παρεχόμενη ενθάρρυνση νεολαιίστικη πρωτοπορία.
Διότι περί νεολαίας πρόκειται, νεολαίας πληγωμένης από τις εθνικές ντροπές που συστηματικά απεργάζονται οι πράκτορες στα ανώτερα κλιμάκια του κράτους, νεολαίας πληγωμένης από μια πατρίδα για την οποία δεν μπορούν να είναι περήφανοι. Ούτε σε ό,τι αφορά στην κοινωνική δικαιοσύνη και στον πολιτισμό! Όμως αυτή η νεολαία περνάει πλειοψηφικά από το πανεπιστήμιο κι εκεί την περιμένουν αριβίστες διανοούμενοι της λάιτ Αριστεράς οι οποίοι ήδη επί Κλίντον στρατολογήθηκαν διεθνώς ως προπαγανδιστές της Νέας Εποχής της Παγκοσμιοποίησης, δηλαδή της αχαλίνωτης κίνησης κεφαλαίων, προϊόντων και σκλάβων ανά τον πλανήτη. Εδώ λοιπόν, στο μεταλλαγμένο πρώην ελληνικό- πανεπιστήμιο οι νεολαίοι μας μαθαίνουν τη σεχταριστική θεωρία της ιστορίας για την οποία το ελληνικό έθνος είναι «μύθος», οι αγωνιστές του ένδοξου ’21 είναι κήρυκες του επάρατου πατριωτισμού, η αρχαία Ελλάδα ασήμαντος, ετερόφωτος πολιτισμός, η συνέχεια του ελληνικού γένους ανύπαρκτη, η απελευθέρωση του λίκνου του Ελληνισμού από τον Τούρκο αιμοσταγής κατάκτηση και πάει λέγοντας. Μαθαίνουν επίσης ότι η δημοκρατία δεν είναι κατάκτηση του επαναστατημένου έθνους, αλλά υπόσχεση του μελλοντικού «πολιτικού πολυπολιτισμού», δηλαδή των υπεράριθμων εποίκων – λαθρομεταναστών στους οποίους θα αποδοθούν (ανεξαρτήτως αριθμών και προελεύσεως) από το ανθελληνικό κράτος πολιτικά δικαιώματα, προκειμένου να εκπαραθυρώσουν το εναπομείναν γένος των Ελλήνων από το ιστορικό του λίκνο. Τέλος, μαθαίνουν ότι όποιος αρνείται τις επιστημονικές αυτές αλήθειες που οι ανελλήνιστοι αυτόκλητοι διαφωτιστές των πανεπιστημίων εισήγαγαν στην Ελλάδα από την αγγλοσαξωνική Εσπερία, δεν μπορεί να είναι άλλο από πρωτόγονος εθνικιστής και ρατσιστής.

Οι νεολαίοι μας αυτοί λοιπόν εξέρχονται μαζικά από τα πανεπιστήμια με τα πληθωριστικά δωρεάν πτυχία και τον «επιστημονικό» ανθελληνισμό στην τσέπη. Άπαξ και είναι άνεργοι ή υποαπασχολούμενοι, έχουν τον χρόνο, και βεβαίως τον ενθουσιασμό, να δοκιμάσουν τις νεοαποκτηθείσες ιδέες τους στην πράξη. Οργανώνονται λοιπόν πολιτικά σε ομάδες έτοιμες να τα βάλουν με την εξουσία, με το εθνικιστικό κράτος που αποδιώχνει τους μετανάστες και τη βίαιη αστυνομία του που ειδικεύεται στη σφαγή αθώων αναρχικών. Εξ ου και η εξάσκηση στη ρυθμική απαγγελία της ρίμας «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι!» Όμως εδώ αρχίζουν οι απογοητεύσεις:
Ξαφνικά ένας κεντρικός εκπρόσωπος της κρατικής εξουσίας, ο υπουργός Εσωτερικών, ακούγεται να λέει προς τους μετανάστες «Ευχαριστούμε που ήλθατε» και στη συνέχεια «θα τους νομιμοποιήσουμε όλους!». Πιο πριν ακούστηκε και ο αρχηγός της αντιπολίτευσης να λέει κι αυτός στους λαθρομετανάστες «Ευχαριστούμε που επιλέξατε την Ελλάδα», τονίζοντας σε άλλη ευκαιρία ότι δεν μπορούμε να στηριχθούμε στο έθνος και την ιστορία του, γιατί αυτό «δημιουργεί καθεστώτα αυταρχικά». Μαζί μ’ αυτά οι νεολαίοι μας βλέπουν το υπουργείο νέας γενιάς να τυπώνει φυλλάδια κατά των ρατσιστών (του ελληνικού λαού), βλέπουν τα ΜΜΕ να τιτλοφορούν την Ελλάδα του 2007 «χώρα του ρατσισμού και της ξενοφοβίας», ακούν τον υφυπουργό Εσωτερικών να λέει μέσα στη Βουλή ότι η Ελλάδα θα γίνει πολυπολιτισμικό κράτος, ανακαλύπτουν ότι το υπουργείο Παιδείας λανσάρει στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση εκατοντάδες νέα ανθελληνικά και ταυτόχρονα αντιρατσιστικά βιβλία, βλέπουν την αστυνομία να παρακολουθεί -άπρακτη- τους κουκουλοφόρους να καίνε την ελληνική σημαία, την ελληνική σημαία να βεβηλώνεται και αντ’ αυτής την αλβανική να υψώνεται στο λεηλατημένο λύκειο Παγκρατίου. Βλέπουν λοιπόν οι νεολαίοι και ακούν το κράτος και καταλαβαίνουν ότι αυτό δεν είναι ίσως ο εχθρός που φαντάζονταν, ότι ο εχθρός είναι αλλού, ότι ο εχθρός είναι ο ίδιος ο ελληνικός λαός, ότι το Κολωνάκι είναι προοδευτικό, ενώ ο λαός είναι αντιδραστικός.

Στην Ελλάδα για πρώτη φορά στην ιστορία των νεωτέρων χρόνων η προδοσία του ανθελληνισμού ξεπέρασε την πολιτική και έλαβε επιπροσθέτως <Β> πολιτιστική υπόσταση, η οποία μαζί με τη δημογραφική αλλαγή απειλούν τον ίδιο τον πυρήνα του έθνους και του γένους. Στις απειλές αυτές, έξωθεν ενορχηστρωμένες, δεν υπάρχει άλλη αντίσταση από το πνεύμα της ελευθερίας των Ελλήνων, το πνεύμα του Λεωνίδα, του Παλαιολόγου και του ένδοξου ’21!

Του Κων/νου Π. Ρωμανού
Πανεπιστημίου Αιγαίου

Πέμπτη, 10 Απριλίου 2008

REPOUSSI COMEBACK!


ΜΗΝ ΤΗ ΧΑΣΕΤΕ!

ΣΟΥΠΕΡ ΥΠΕΡ-ΕΚΔΗΛΩΣΗ!!!

Στις 10 Απριλίου, Πέμπτη, στις 7:00 μ.μ., στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, θα... συνωστιστούν ο Αλέκος Αλαβάνος -που δεν αντέχει τα 17% του χύδην όχλου και επιστρέφει στη ζεστασιά του διαχρονικού 3%- και οι: Δώρα Κάββουρα, Αντώνης Λιάκος, Στεφ. Πεσματζόγλου, Γιώργος Παπαδημητρίου, βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και Χάρης Παπαδόπουλος, για να παρουσιάσουν το "βιβλίο" -θου, Κύριε...- "ιστορίας", που συνέγραψε η μεγάλη ζωγράφος και τρισμεγίστη ιστορικός Μαρία Ρεπούση σε συνεργασία με την ομάδα της και το οποίο απέσυρε ως μια άτυπη Ιερά Εξέταση η εθνικιστική πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Την εκδήλωση συντονίζει ο Παντελής Καψής!

AΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:KOKKINH ΠΑΤΡΙΔΑ

Μποϋκοτάρετε τους εορτασμούς του «Ισραήλ στα 60»


Παλαιστινιακή έκκληση προς τη διεθνή κοινή γνώμη

60 χρόνια παράνομης κατοχής και εθνοκάθαρσης

Πώς μπορείτε και γιορτάζετε; Η ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ πριν από εξήντα χρόνια ήταν ένα αποικιακό σχέδιο που συστηματικά και βίαια εξεδιώξε περισσότερους από 750 χιλιάδες Παλαιστίνιους Άραβες από τη γη και τις εστίες τους.

Πριν από 60 χρόνια, σιωνιστές οργανωμένοι σε εθνοφρουρές και συμμορίες λεηλάτησαν Παλαιστινιακές ιδιοκτησίες και κατέστρεψαν εκατοντάδες Παλαιστινιακά χωριά. Πώς μπορούν ενσυνείδητοι άνθρωποι να γιορτάσουν αυτή την καταστροφή;

Το Ισραήλ στα 60 του είναι ένα κράτος που εξακολουθεί να αρνείται στους Παλαιστίνιους πρόσφυγες το κατοχυρωμένο από τα Ηνωμένα Έθνη δικαίωμά τους να επιστρέψουν στα σπίτια τους και να λάβουν αποζημίωση, απλώς επειδή είναι «μη Εβραίοι». Εξακολουθεί να κατέχει παρανόμως Παλαιστινιακές και άλλες Αραβικές εκτάσεις, κατά παράβαση πολυάριθμων ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών. Επιμένει στην κατάφορη άρνηση θεμελιωδών Παλαιστινιακών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κατά παράβαση της διεθνούς ανθρωπιστικής νομοθεσίας και των συνθηκών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ακόμη υποβάλλει τους ίδιους τους Παλαιστίνιους πολίτες του σε ένα σύστημα καθιερωμένων διακρίσεων, που παραπέμπει ισχυρά στο ξεπερασμένο καθεστώς του Απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική. Το Ισραήλ διαφεύγει των συνεπειών όλων των παραπάνω, χάρη στην άνευ προηγουμένου ασυλία που του δίνεται από την άνευ ορίων και απλόχερη οικονομική, διπλωματική, πολιτική και ακαδημαϊκή υποστήριξη από τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα.

Εν όψει αυτής της πολυπρόσωπης καταπίεσης που αντιπροσωπεύει η τρέχουσα πραγματικότητα του Ισραήλ, θεωρούμε κάθε Αραβική ή διεθνή συμμετοχή, είτε είναι ατομική είτε θεσμική σε κάθε δραστηριότητα που συμβάλλει, είτε άμεσα είτε έμμεσα, στους «εορτασμούς» της ίδρυσης του Ισραήλ, σαν συμπαιγνία προς τη διαιώνιση της παράνομης κατοχής και του ξεριζωμού των προσφύγων, προς την επιμήκυνση της κατοχής και το ρίζωμα του Ισραηλινού Απαρτχάιντ. Καλώντας το Ισραήλ σαν «επίτιμο προσκεκλημένο» στις εκθέσεις βιβλίων του Τορίνο και των Παρισίων επί παραδείγματι συνιστά όχι μόνο ηθελημένη προδοσία των βασικών αρχών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων κι αυτών που ενσταλάζονται στους νόμους της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και μια ηθελημένη απόπειρα συγκάλυψης των εγκλημάτων του Ισραήλ κατά του Αραβικού λαού, ιδιαίτερα τα διαδοχικά εγκλήματα πολέμου στο Λίβανο και την Παλαιστίνη, και τις πράξεις αργής γενοκτονίας κατά 1,5 εκατομμυρίου Παλαιστίνιων στην κατεχόμενη και συλλογικά τιμωρούμενη λωρίδα της Γάζας. Εν ολίγοις, ο εορτασμός του «Ισραήλ στα 60» ταυτίζεται με το να χορεύετε σε Παλαιστινιακούς τάφους.

Ενθαρρύνουμε την διεθνή κοινή γνώμη σε όλες της τις πτυχές, ιδιαίτερα θεσμούς και μεμονωμένους εργαζόμενους στις τέχνες, την ανώτερη εκπαίδευση, στον αθλητισμό, εμπορικούς συλλόγους και θρησκευτικές κοινότητες να μποϋκοτάρουν τους εορτασμούς του «Ισραήλ στα 60» όπου κι αν λάβουν χώρα στον κόσμο. Αυτοί οι εορτασμοί, κατ’ ορισμό προσβάλλουν την ιστορία μας, παραβιάζουν τα δικαιώματά μας και εμβαθύνουν την καταπίεση. Καθιστούν επίσης την ατροπό προς τη δικαιοσύνη, την ελευθερία, την ισότητα και την διηνεκή ειρήνη βάσει του διεθνούς δικαίου μακρύτερη από ποτέ.

Σάββατο, 5 Απριλίου 2008

Καταγγελία για δηλητηριάσεις ζώων στη Βέροια

«Βάρβαρο έγκλημα» χαρακτηρίζει τη δηλητηρίαση ζώων, ο Σύλλογος Ζωόφιλων Ημαθίας (ΖΩ.H.), τονίζοντας παράλληλα ότι το τελευταίο διάστημα έχουν εντοπιστεί πολλά δηλητηριασμένα ζώα στην περιοχή Κυψέλη, στη Βέροια.Σύμφωνα με την ανακοίνωση-καταγγελία του Συλλόγου, τα νεκρά ζώα υπολογίζονται σε πάνω από 40, ενώ η υπόθεση ερευνάται από τις αρμόδιες Αρχές.«Οι δολοφόνοι των ζώων ξαναχτύπησαν στην πόλη μας, αυτή τη φορά στην περιοχή της Κυψέλης. Την Τετάρτη 2 Απριλίου, βρέθηκαν 20 γάτες δηλητηριασμένες και ένα σκυλί, ενώ δυο σκυλιά σώθηκαν την τελευταία στιγμή χάρις στις προσπάθειες των γειτόνων. Άλλες 20 γάτες και 2 σκυλιά αγνοούνται, συνολικά δηλαδή είχαμε πάνω από 40 ζώα νεκρά», επισημαίνεται στην ανακοίνωση.«Οι κάτοικοι έχουν αναστατωθεί, όχι μόνο από το φρικτό θέαμα, αλλά και από το γεγονός ότι το δηλητήριο σκορπίστηκε σε μια περιοχή στην οποία παίζουν μικρά παιδιά. Ήδη, η υπόθεση ερευνάται από την Εισαγγελία και την Ασφάλεια», αναφέρει ο Σύλλογος και προσθέτει ότι «η δηλητηρίαση ενός ζώου, πέρα από τη βαρβαρότητα που εμπεριέχει ως πράξη, μια και τα ζώα πεθαίνουν με πολύ πόνο και αγωνία, προσβάλλει και τον πολιτισμό της τοπικής κοινωνίας».Τέλος, ο Σύλλογος καλεί τους πολίτες της Βέροιας να αντισταθούν σε τέτοιες «χυδαίες και παράνομες πράξεις» και να καταγγέλλουν χωρίς να φοβούνται στις αρμόδιες Αρχές αυτούς που σκοτώνουν ή απειλούν ότι θα σκοτώσουν ζώα.

Πηγή:Ελεύθερος Τύπος

Προκαλεί blog......των "New York Times"!!!


Στο blog των New York Times προπαγανδίζουν τις αμερικάνικες θέσεις για το Σκοπιανό και επιρρίπτουν ευθύνες στην Ελλάδα!!! Θαυμάστε συμμάχους!!!
http://theboard.blogs.nytimes.com/2008/04/03/shame-on-greece-messing-with-macedonia/

Από τον Γιώργο Μόραλη.

Παρασκευή, 4 Απριλίου 2008

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Άμυνα

Aποσπασμα απο την εφημεριδα ΤΟ ΠΑΡΟΝ της περασμενης κυριακης.

Ήταν γνωστή η αλλεργία του κ. Αλαβάνου για κάθε τι που αφορά στην Άμυνα. Ποτέ δεν αναφέρθηκε στην απειλή και στην αποτροπή. Δεν τα έβλεπε...
Περιμέναμε ότι ο κ. Αλέξης Τσίπρας θα παρέκαμπτε αυτήν τη φοβία του κόμματός του, ένα σύνδρομο αποφυγής ενδιαφέροντος για το στρατευμένο κομμάτι του λαού.
Τη 14/3/08 ανακοινώθηκαν οι επιτροπές Πολιτικής Γραμματείας και ΚΠΕ του κόμματος, κατά τομέα.
Πουθενά δεν υπάρχει τομέας Άμυνας, κανένα από τα νέα παλικάρια δεν θα ασχοληθεί με την Άμυνα και την αποτροπή, τις αυτοκτονίες, το ηθικό του στρατεύματος, τη θητεία, το κύμα των παραιτήσεων.
Επικοινωνούν οι άνθρωποι;

Βγάλτε σας παρακαλώ συμπέρασμα γιατί εγώ αδυνατώ


Από τη διαδικτυακή συνέντευξη Τσίπρα:Η τελευταία ερώτηση, από αυτές που είχαν επιλεγεί, αφορούσε το βιβλίο της Στ’ Δημοτικού. Ο Αλ. Τσίπρας δήλωσε ότι θα συνδράμει στο αίτημα για αναγνώριση των γενοκτονιών, και ότι βρίσκεται στο πλευρό του προσφυγικού κινήματος.Το εν λόγω βιβλίο, θεωρεί ότι θα έπρεπε να είχε κριθεί, γιατί η μέθοδος που ακολουθήθηκε για τη συγγραφή του χαρακτηρίζεται από μετανεωτερικότητα. Αντί αυτού, το βιβλίο επικρίθηκε, κυρίως από εθνικιστικούς κύκλους, γιατί δεν παρουσιάζει την ιστορία μας στα πρότυπα της χολυγουντιανής παραγωγής των 300.Η πλήρης απομαγνητοφώνηση των όσων είπε βρίσκεται εδώ:Απολύτως θα συνδράμουμε [στους αγώνες του προσφυγικού Ελληνισμού], και είμασταν πάντα στο πλευρό του προσφυγικού κινήματος.Όμως η ερώτηση αυτή κάνει και μία αναφορά στο βιβλίο της Ιστορίας το οποίο έχει ένα ενδιαφέρον. Για να μην αφήνουμε πράγματα αναπάντητα. Είναι ενδιαφέρον γιατί όλο το προηγούμενο διάστημα εγώ τουλάχιστον προσωπικά αισθάνθηκα ότι είμαστε αντιμέτωποι με τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη.Δηλαδή από τη μια είχαμε τη μετα-νεωτερικότητα, την ακραία της εκδοχή. Ένα βιβλίο δηλαδή το οποίο είχε κριθεί, από τον επιστημονικό κόσμο, για το αν αυτού του χαρακτήρα η επιστημονική προσέγγιση της Ιστορίας, χωρίς ανάλυση των γεγονότων, αλλά μονάχα με ..αυτά τα συγκεκριμένα γεγονότα, μπορεί να βοηθήσει στην κριτική σκέψη και στην νηφάλια αυτογνωσία της ελληνικής μας ταυτότητας. Εϊχε κριθεί για την δυνατότητα που έχει να αναβαθμίζει παιδαγωγικά την επαφή με το μαθητή. Είχε κριθεί αρνητικά. Και από μας και από πολλούς έγκυρους επιστήμονες. Είχε κριθεί ως ένα μετα-νεωτερικό εγχείρημα δηλαδή.Κι από την άλλη είχαμε ακραίους εθνικιστικούς κύκλους να ζητάνε να πεταχθεί στην πυρά το βιβλίο ακριβώς επειδή δεν αναγνώσκει την Ιστορία όπως αυτοί θα θέλανε. Όπως περίπου μία Χολυγουντιανή υπερπαραγωγή των 300 ας πούμε.Λοιπόν. Δεν είμαι ευτυχής με την κατάληξη αυτού του θέματος. Δεν ήμουνα ευτυχής κατ’ αρχήν με μία αντιπαράθεση που δεν είχε έρμα. Και εντός της αριστεράς. Ξέφυγε. Δεν είμαι ευτυχής όμως και με την κατάληξη. Και να σας πω γιατί δεν είμαι ευτυχής. Γιατί το βιβλίο δεν αποσύρθηκε ακριβώς επειδή ασκήθηκε έντονη κριτική στη βάση αυτού που σας είπα πιο πριν. Για τη μετανεωτερικότητά του, γιατί ήταν αντιπαιδαγωγική αυτή η διαδικασία. Αλλά αποσύρθηκε γιατί βγήκε στα κεραμίδια ο Άνθιμος, ο Ψωμιάδης και όλοι αυτοί οι κύκλοι που έχουν μια διαφορετική ανάγνωση για το τι πρέπει να είναι η Ιστορία.Έλα όμως που μερικοί "σύντροφοι" δεν μπορούν να το χωνέψουν!!!Το βιβλίο Ιστορίας ΣΤ Δημοτικού στα βιβλιοπωλειαΤο "επικινδυνο" βιβλίο Ιστορίας ΣΤ' Δημοτικού "Στα νεότερα και σύγχρονα χρόνια" των Μαρίας Ρεπούση,Χαράς Ανδρεάδου, Αριστείδη Πουταχίδη και Αρμοδίου Τσιβά επανεκδιδεται μετα την "αποβολη" του απο τα σχολεια απο τις εκδόσεις Βιβλιόραμα.Στην παρουσίαση της επανέκδοσης του βιβλίου θα μιλήσουν οι:Αλέκος Αλαβάνος, Βουλευτής και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑΔώρα Κάββουρα, Λέκτορας Διδακτικής της Ιστορίας, Πανεπιστήμιο ΑθηνώνΑντώνης Λιάκος, Καθηγητής Ιστορίας, Πανεπιστήμιο ΑθηνώνΣτέφανος Πεσμαζόγλου, Καθηγητής Πολιτικής Θεωρίας της Ιδεολογίας, Πάντειο ΠανεπιστήμιοΓιώργος Παπαδημητρίου, Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚΧάρης Παπαδόπουλος, Σχολικός ΣύμβουλοςΣυντονίζει ο Παντελής Καψής, Δημοσιογράφος, Διευθυντής της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ. Η εκδήλωση θα γίνει την Πέμπτη 10 Απριλίου, ώρα 19:00 μ.μ.στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΕΣΗΕΑ(Ακαδημίας 20).Σύντροφοι αποφασίστε επιτέλους τι θέλετε!!! Και κοκορέτσι και γκιουβέτσι...ΥΓ :Παρεπιπτόντως το εν λόγω κουρελούργημα έχει κυκλοφορήσει εδώ και δύο μήνες με πολλές από τις αλλαγές που ζήτησε η Ακαδημία Αθηνών. Παρ' όλα αυτά παραμένει κουρελούργημα, και φυσικά κανείς δεν το αγοράζει, όσο κι αν το προσπαθεί ο Alex Sr Publishing Co
Αναδημοσίευση απο το blog http://syriza-watch.blogspot.com/

Τετάρτη, 2 Απριλίου 2008

Το περιεχόμενον του σοσιαλισμού

Τι σημαίνει σοσιαλισμός; Ο καθένας στην Ελλάδα πιστευεί ότι σοσιαλισμός είναι ο,τιδήποτε του αρέσει. Εάν διαβάσετε τα διάφορα βιβλία και τας δηθεν μελέτας των Ελλήνων αυτοαποκαλουμένως σοσιαλιστών θα διαπιστώσετε, ότι η αποφεύγουν να δώσουν ένα ορισμόν του σοσιαλισμού η υποστηρίζουν αντιφατικούς όρους ή κκαι το συνέθεστερον γράφουν ολόκληρα κατεβατά και στο τέλος σου λέγουν αυτο είναι το περιεχόμενον του σοσιαλισμού.

Οι πολιτικοί, οι δημοσιογράφοι και οι ψευδοεπιστήμονες της κοινωνιολογίας αγνοούν τι είναι πραγματικώς ο σοσιαλισμός . Με αποτέλεσμα η μάζαν είναι κακώς πληροφορημένη περι σοσιαλισμού. Εάν αμφιβάλλετε δεν έχετε παρά να ρωτήσετε τους "σοσιαλιστάς" που γνωρίζετε και να βεβαιωθήτε, ότι ο καθένας του έχει δαιφορετικήν γνώμη απο τον άλλο.

Οι αδαείς συνηθίζουν να συγχέουν τον σοσιαλισμόν με τας κρατικοποιήσεις και τα λεγομένας κοινωνικοποιήσεις. Πιστευούν δηλαδή ότι, όταν σε ένα κράτος κρατικοποιηθούν ή κοινωνικοποιηθούν αι επιχειρήσεις (λίγα, πολλαί, όλαι) τότε εγκαθιδρύεται σοσιαλιστικόν πολίτευμα. Αναμφισβητήτως αι αμαθείς έχουν την εντύπωσιν ότι η βάσις του σοσιαλισμού είναι η οικονομία.

Αυτη η υλιστική αντίληψις δεν ανταποκρίνεται στην αληθή ουσία του σοσιαλισμού , ο οποίος είναι ηθικόν αίτημα. Την άποψιν οτι ο σοσιαλισμός είναι ηθικόν αίτημα υπεστήριξε και ανέλυσε στην Ελλάδα με αξιοθαύμαστον επιχειρηματολογίαν ο Γεωργιος Παπανδρέου(ο παλίος) , ο οποίος απεριφράστως διεκήρυξεν , ότι "ο σοσιαλισμός δεν είναι δόγμα οικονομικόν , είναι ηθικόν αίτημα"(Γ.Παπανδρέου "Πολιτικά κείμενα" Γ' σελ. 213 εκδ. "Μπαϋρον". Ο ίδιος πολιτικός είς βαρυσημαντόντον άρθρο του στην "Καθημερινή"(10 Αυγούστου 1947) με τίτλο "Ο μεταπολεμικός κόσμος" ανέλυσε την κρίσι του σοσιαλισμού στο ιδεολογικόν επίπεδον. Εάν έζη και έβλεπε τα ρεζιλίκια των σημερινών σοσιαλιστών ποιο ξέρει τι θα έγραφε με το καυστικόν του ύφος.

Εκείνοι που παριστάνουν τον ιδεολόγο σοσιαλιστήν υποκρίνονται , διότι φωνάζουν για σοσιαλισμόν και εφαρμόζουν καπιταλισμόν. Παρακαλώ να προσέξετε την άποψιν μου. Ένας π.χ. που ισχυρίζεται ότι είναι Χριστιανός και δεν ζω ως Χριστιανός. ΦΥΣΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ.

Διότι το να είσαι κάτι πρέπει να το βιώνης. Αν δεν το ζής όπως λέγεις , δεν είσαι αυτό που λέγεις.

Σήμερα στην Ελλάδα , βλέπω ότι όσοι κάνουν τον σοσιαλιστήν , έχουν θαλαμηγούς, ιδιωτικάς νήσους, ιδιοκτητά ξενοδοχεία, βιομηχανίας, βτύονονται πανάκριβα και γενικώς διαβιούν ως οι προκλητικώτεροι κεφαλαικράται.

όπως εξελίχθη η κατάστασις δύο πράγματα είναι βέβαια. Πρώτον ότι ο σοσιαλισμός πάσχει απο πολιτικήν ,κοινωνικήν και οικονομικήν αοριστίαν και δευτερο οι σοσιαλισταί αληθώς είναι οι χειρότεροι καπιταλισταί.

Οι οικονομικές συνέπειες της μετανάστευσης προς την Ελλάδα

Σε προηγούμενο τεύχος του «Ρεσάλτο» (1) είχαμε κάνει έναν κριτικό σχολιασμό μίας μελέτης του Ινστιτούτου Μεταναστευτικής Πολιτικής (ΙΜΕΠΟ) για τις οικονομικές συνέπειες της μετανάστευσης προς την Ελλάδα. Μάλιστα, επειδή το άρθρο εκείνο είχε βασισθεί σε στοιχεία που είχαν δημοσιοποιηθεί μέσω του Τύπου είχαμε υποσχεθεί στους αναγνώστες ότι θα προχωρούσαμε σε εκτενέστερη ανάλυση μόλις δημοσιοποιούνταν ολόκληρη η μελέτη. Η μελέτη αυτή (2), η οποία αφορούσε το έτος 2004, δημοσιοποιήθηκε πρόσφατα και ο κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να την βρει στην ιστοσελίδα του ΙΜΕΠΟ.

Αξίζει να υπενθυμισθεί ότι τα ΜΜΕ προέβαλλαν κυρίως τα σημεία της μελέτης που έκαναν λόγο για την συμμετοχή των μεταναστών στο ΑΕΠ, στην αύξηση της κατανάλωσης και στην συνεπακόλουθη δημιουργία θέσεων εργασίας. Άλλα συμπεράσματα της μελέτης τα οποία δεν έτυχαν προβολής από τα ΜΜΕ ήταν συνοπτικώς τα εξής:

Η αποταμίευση των νοικοκυριών των μεταναστών υπολογίζεται σε 400 εκατομμύρια ευρώ και η μελέτη χαρακτηρίζει την καταναλωτική τους συμπεριφορά ως «συσταλτική» (σελ. 71), ενώ τα εμβάσματα των μεταναστών για το 2004 εκτιμήθηκαν σε 454 εκατομμύρια ευρώ.
Το εισόδημα των νοικοκυριών των μεταναστών είναι κατά 28% χαμηλότερο από αυτό των ελληνικών νοικοκυριών και ο μέσος όρος δαπάνης ανά νοικοκυριό μετανάστη είναι κατά 16% χαμηλότερος από τον αντίστοιχο των ελληνικών νοικοκυριών.
Ενώ ο πληθυσμός των μεταναστών υπολογίζεται στο 10,2% του συνολικού πληθυσμού της χώρας η συμμετοχή τους στο ΑΕΠ εκτιμάται σε 2,5 με 2,8%.
Σε περίπτωση που ο αριθμός των μεταναστών αυξηθεί κατά 215.000 άτομα (σε σχέση με το 2004) οι πραγματικοί μισθοί για τους Έλληνες μισθωτούς με λίγες δεξιότητες θα μειωθούν κατά 2,5% ενώ οι μισθοί των μεταναστών που ήδη απασχολούνται στην χώρα μας θα υποστούν μειώσεις από 28% ως 52%.
Σε περίπτωση σταδιακής αποχώρησης των μεταναστών από την χώρα οι πραγματικοί μισθοί των Ελλήνων αλλά και των μεταναστών που θα παραμείνουν θα αυξηθούν σημαντικά, ειδικά για όσους έχουν λιγότερες δεξιότητες, ενώ όσο θα αποχωρούν οι μετανάστες τόσο θα αυξάνονται και οι θέσεις εργασίας που θα καλύπτονται από τους Έλληνες, ανάλογα με την ευελιξία της αγοράς εργασίας του κάθε κλάδου. Συνακόλουθα θα εμφανίζονται και σημαντικές αναδιανεμητικές επιδράσεις υπέρ των φτωχών Ελλήνων.
Επιπλέον, τα σχόλια που μπορούν να γίνουν είναι τα εξής:

Σημαντικό μειονέκτημα για τα ευρήματα και τα συμπεράσματα της μελέτης είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία για τον πληθυσμό των μεταναστών στην χώρα. Η μελέτη κάνει λόγο για περίπου 900.000 με 1 εκατομμύριο νόμιμους μετανάστες και περίπου 200.000 παράνομους μετανάστες που βρίσκονταν στην χώρα κατά το 2004. Αν όμως λάβουμε υπ’ όψιν την πρόσφατη εκτίμηση της ΕΥΠ ότι ο αριθμός των νομίμων και παρανόμων μεταναστών στην χώρα ανέρχεται σε 2,5 εκατομμύρια άτομα (3) τότε τα ευρήματα της μελέτης έχουν πολύ μικρή αξία.
Επιπλέον, ακόμα και αν δεχθούμε ότι τα πληθυσμιακά μεγέθη που χρησιμοποιήθηκαν στην μελέτη για το έτος 2004 ήταν κοντά στην πραγματικότητα, το γεγονός ότι κατά τα έτη 2005, 2006 και 2007 έχουν συλληφθεί για παράνομη είσοδο και παραμονή στην χώρα πάνω από 250.000 αλλοδαποί (4) αλλά και το ότι σίγουρα θα έχουν εισέλθει και άλλοι χωρίς να γίνουν αντιληπτοί, καθιστούν περιορισμένης χρησιμότητας τα ευρήματα και τα συμπεράσματα της μελέτης για άλλο έτος πλην του 2004.
Στον πληθυσμό των μεταναστών έχουν συμπεριληφθεί και μετανάστες από χώρες της Ε.Ε, τις ΗΠΑ και τον Καναδά οι οποίοι δεν εμπίπτουν στο φαινόμενο της μετά το 1990 παράνομης μετανάστευσης και των εκ των υστέρων νομιμοποιήσεων και επομένως θα έπρεπε τα στοιχεία που τους αφορούν να μην συμπεριληφθούν στην μελέτη ή να εξετασθούν ξεχωριστά. Σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης ένα ποσοστό 11,4% των νομίμων μεταναστών προέρχεται από τις προαναφερθείσες χώρες. Τα οικονομικά και κοινωνικοδημογραφικά στοιχεία του υποσυνόλου αυτού ενδέχεται να διαφέρουν σημαντικά από αυτά των υπολοίπων μεταναστών και άρα να στρεβλώνουν τα ευρήματα της μελέτης (πχ. ως προς το εισόδημα των μεταναστών, την κατανάλωσή τους κλπ).
Το εκπαιδευτικό επίπεδο των μεταναστών βασίζεται σε δήλωση των ίδιων των μεταναστών και δεν μπορεί να ελεγχθεί ως προς την ακρίβειά του. Επομένως, η αξία των αντίστοιχων ευρημάτων από το υπόδειγμα γενικής ισορροπίας είναι σχετική.
Η μελέτη εντοπίζει μία σημαντική μείωση του αριθμού των μεταναστών οι οποίοι απασχολούνται στην γεωργία και την κτηνοτροφία και διακρίνει μία μετακίνησή τους προς τις κατασκευές. Επομένως, δεν έχει πλέον βάση το επιχείρημα ότι οι μετανάστες ήταν απαραίτητοι για τις αγροτικές εργασίες.
Από τα προαναφερθέντα προκύπτει ότι στην Κοινή Γνώμη προβλήθηκε μία στρεβλή εικόνα των ευρημάτων της μελέτης η οποία επικέντρωνε στις θετικές επιπτώσεις σε κάποιους οικονομικούς δείκτες αποφεύγοντας να αναφερθεί σε κάποιους άλλους. Έτσι δινόταν μεγάλη έμφαση στην αύξηση του ΑΕΠ σε απόλυτα μεγέθη αλλά δεν γινόταν κανένας λόγος για την εμφανέστατη μείωση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ (το 10,2% του πληθυσμού παράγει το 2,8% του ΑΕΠ). Επιπλέον, δινόταν έμφαση στην αύξηση των θέσεων εργασίας λόγω αύξησης της κατανάλωσης αλλά υποβαθμιζόταν η μείωση των μισθών, ιδίως των εργαζομένων χαμηλών δεξιοτήτων.

Η μελέτη, επίσης, ενώ είναι πολύ αναλυτική στον υπολογισμό των θετικών επιπτώσεων της εισροής μεταναστών δεν είναι καθόλου αναλυτική στον υπολογισμό - έστω και χονδρικό - του κόστους από την εισροή μεταναστών στην χώρα. Σε έναν τέτοιο υπολογισμό θα πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν τα εξής:

Το κόστος της εγκληματικότητας των μεταναστών
Το κόστος των δικαστικών εξόδων των μεταναστών και της διαμονής στους στις φυλακές
Το κόστος ανέγερσης και λειτουργίας των κέντρων φιλοξενίας παρανόμων μεταναστών
Το κόστος των υπηρεσιών του δημοσίου τομέα που ασχολούνται με θέματα μεταναστών (μεταφραστές κλπ)
Το κόστος του παραεμπορίου
Το κόστος από την συμμετοχή των παιδιών των μεταναστών στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα (παιδικοί σταθμοί, νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια, πανεπιστήμια)
Το κόστος της υγειονομικής κάλυψης των μεταναστών
Το κόστος των επιδομάτων και των βοηθημάτων προς (ή για) τους μετανάστες
Το κόστος των διαφόρων προγραμμάτων «πολυπολιτισμικότητας», «αντιρατσισμού» και «διαπολιτισμικότητας»
Η εκροή συναλλάγματος την οποία υφίσταται η χώρα από τα εμβάσματα των μεταναστών
Η αποτίμηση αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει σε μία πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση κόστους-οφέλους από την μετανάστευση, κάτι το οποίο δεν έχει γίνει από καμμία μελέτη μέχρι σήμερα, καθώς οι μελετητές αναφέρονται κυρίως στα οφέλη αποφεύγοντας να εκτιμήσουν τα κόστη.

Μάλιστα, η μελέτη προτείνει ότι «Η μεταναστευτική πολιτική θα πρέπει να αναγνωρίζει την θετική συμβολή των μεταναστών στην Ελληνική οικονομία. Ταυτόχρονα όμως, επειδή δημιουργούνται σημαντικές αναδιανεμητικές επιδράσεις, θα πρέπει οι ασκούντες την οικονομική πολιτική να λαμβάνουν πρόνοια για τις ομάδες που πλήττονται» (σελ. 146). Δηλαδή, η μελέτη αντί να προτείνει την εφαρμογή μίας επιλεκτικής και περιοριστικής μεταναστευτικής πολιτικής η οποία θα προσπαθήσει να συνταιριάξει τις πραγματικές ανάγκες της ελληνικής οικονομίας, για όσον καιρό αυτές υπάρχουν, με τις δεξιότητες μεταναστών από χώρες επιλογής του ελληνικού κράτους, αποδέχεται την μέχρι τώρα ακολουθηθείσα πολιτική των εκ των υστέρων νομιμοποιήσεων και επειδή διαπιστώνει ότι αυτή οδηγεί σε εξαθλίωση των κατώτερων στρωμάτων των Ελλήνων πολιτών προτείνει να ληφθούν μέτρα πρόνοιας και στήριξής τους. Να σε κάψω Γιάννη να σε αλείψω λάδι, δηλαδή!

Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι το γεγονός ότι ενώ η μελέτη στέκεται αποκλειστικά και μόνο στις οικονομικές επιπτώσεις του φαινομένου, προχωρά πολύ περισσότερο από όσο επιτρέπουν τα ευρήματά της - τα οποία αφορούν μόνο μία παράμετρο του προβλήματος - και κάνει προτάσεις ακόμα και για την ίδια την ουσία της μεταναστευτικής πολιτικής. Η μελέτη θεωρεί την μεταναστευτική πολιτική που βασίζεται στο «δίκαιον του αίματος» (το οποίο ισχύει στην χώρα μας και κατά το οποίο για να γίνει κάποιος Έλληνας πρέπει ένας από τους γονείς του να είναι Έλληνας) ως «αναποτελεσματική» (σελ. 10) και «ταλαντευόμενη» (σελ. 158). Αξίζει να σημειωθεί ότι ήδη εμφανίζονται φωνές που ζητούν την αναθεώρηση της νομοθεσίας περί ιθαγένειας την οποίαν χαρακτηρίζουν ως «βαθιά αναχρονιστική» λόγω του ότι «λειτουργεί σε βάρος του ίδιου του δημοσίου συμφέροντος της Ελλάδας του 21ου αι., μίας χώρας της οποίας το 10% του πληθυσμού είναι μετανάστες» (5).

Η μελέτη μάλιστα υποστηρίζει ότι αυτή η πολιτική και τα εκτεταμένα σύνορα της χώρας είναι οι λόγοι που «επιτρέπουν να ευδοκιμήσει και να ενισχυθεί το φαινόμενο της παράνομης μετανάστευσης» (σελ. 10). Κατά την μελέτη, δηλαδή, οι τέσσερις μέχρι σήμερα προσπάθειες εκ των υστέρων νομιμοποίησης μεταναστών, οι οποίες ουσιαστικά έχουν δώσει κίνητρο και σε άλλους μετανάστες να εισέλθουν παρανόμως στην χώρα με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή και εκείνοι θα νομιμοποιηθούν, αλλά και έχουν επιβραβεύσει την παραβίαση του νόμου τόσο από τους μετανάστες που εισήλθαν παρανόμως στην χώρα όσο και από τους εργοδότες που τους χρησιμοποίησαν γνωρίζοντας ότι παραβιάζουν τον νόμο, αποτελούν την ενδεδειγμένη πολιτική! Γι’ αυτό, και δεν τους γίνεται καμμία ουσιαστική κριτική.

Η μελέτη, μάλλον πρόωρα, θεωρεί ότι «η πλειοψηφία (sic) των μεταναστών έχει σχεδόν ενσωματωθεί και είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας» (σελ. 137). Βεβαίως, η ενσωμάτωση είναι κάτι που αποδεικνύεται μακροπρόθεσμα και βασίζεται σε πολλούς παράγοντες, όχι μόνον οικονομικούς. Η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, η διασφάλιση μόνιμης εργασίας καθώς και η απόκτηση ενός κοινωνικού περίγυρου αποτελούν μεν μία ένδειξη ενσωμάτωσης του μετανάστη στην ευρύτερη κοινωνία, αλλά η πραγματική ενσωμάτωση είναι θέμα εσωτερικό και ψυχολογικό και «δεικνύεται» από το κατά πόσον το όραμα των μεταναστών για την χώρα στην οποία ζουν συμπίπτει με το όραμα των γηγενών. Επιπλέον, η εμπειρία έχει δείξει ότι τα περισσότερα προβλήματα ενσωμάτωσης τα αντιμετωπίζει η δεύτερη γενιά μεταναστών και όχι η πρώτη.

Συμπερασματικά, η μελέτη του ΙΜΕΠΟ κινείται στο πλαίσιο της παροχής «επιστημονικής» κάλυψης στην μέχρι τώρα ακολουθηθείσα πολιτική των εκ των υστέρων νομιμοποιήσεων και της παροχής «επιστημονικών» προτροπών για την αλλαγή του νόμου περί ιθαγένειας. Τα ευρήματά της όσον αφορά το οικονομικό σκέλος του φαινομένου έχουν κάποια σχετική αξία αν ιδωθούν στο σύνολό τους και όχι αποσπασματικά.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ
1) Κολοβός Γιάννης «Αν αύριο έφευγαν όλοι οι μετανάστες από την Ελλάδα…», Ρεσάλτο, τεύχος 17, Μαϊος 2007, σελ. 44-45.
2) Κόντης Αντώνης «Οι οικονομικές επιπτώσεις της απασχόλησης των μεταναστών κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας στο Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν», Πανεπιστήμιο Αθηνών, Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης, Εργαστήριο Μελέτης της Μετανάστευσης και Διασποράς, Δεκέμβριος 2006.
3) Μαρνέλλος Γιώργος «Ο άγνωστος πόλεμος στο Αιγαίο», Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 21/10/2007.
4) Θεοδωρακόπουλος Πάνος και Μανωλάς Χρήστος «Το ποτάμι των εξαθλιωμένων», Τα Νέα 7/12/2007.
5) Χαρακτηριστικό σχετικό άρθρο είναι του λέκτορα του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Δημήτρη Χριστόπουλου «Η δυσκολία του να γίνεις Έλληνας», Βήμα Ιδεών τ. 4 - Αύγουστος 2007 [Το Βήμα 3/8/2007].

Toυ Γιαννη Κολοβου

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο τεύχος 26 (Μάρτιος 2008) του μηνιαίου περιοδικού «Ρεσάλτο».

Η ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΛΗ

Καποτε η γωνια αυτη της γης,που παταμε και λεγεται Ελλαδα ειτανε δοξασμενη κι ευτυχισμενη κι ειχε ενα πολιτισμο που επι 2 1/2 χιλιαδες χρονια συνεχιζει να παραμενει και να θαυμαζεται απ' ολο τον κοσμο.
Κανενας σοφος η' ασοφος δεν μπορει μεχρι σημερα να γραψει
ουτε μια λεξη,αν δεν αναφερθει στα εργα,που αφησαν οι δημιουργοι αυτου του πολιτισμου,που λεγεται αρχαιος
ελληνικος πολιτισμος.
Καποτε,λοιπον,η χωρα μας ειτανε δοξασμενη,μα αργοτερα
την υποδουλωσαν κι εχασε την παλια της αυτη δοξα.
Μα υστερα απο καμποσα χρονια η χωρα μας σηκωθηκε
στο ποδι κι υστερα απο σκληρους αγωνες εναντια στη σκλαβια,παλι λευτερωθηκε.
Στην εποχη της σκλαβιας περασε σκληρα,μαυρα χρονια
και πολλοι ''εξυπνοι'',αναμεσα στους οποιους και καποιος Φαλμεραγιερ,ισχυριστηκαν πως η Ελληνικη φυλη εσβησε και οτι αυτη διασταυρωθηκε με αλλες φυλες,που δεν εχουν τιποτα κοινο με την αρχαια ελληνικη φυλη.Μα οτι και να πουνε δεν εχει καμια αξια.Την ελληνικοτητα μας την αποδειξαμε.Γεγονος ειναι οτο η χωρα μας ξεσηκωθηκε και ξαναγινηκε παλι λευτερη. Αυτο κανεις δεν τοθελε.Ουτε οι ξενοι βασιλιαδες,ουτε οι ντοπιοι κοτζαμπασηδες.Οι ξενοι
δεν το θελανε,γιατι φοβισμενοι απο τη Γαλλικη επανασταση,χτυπουσαν ολες τις εξεγερσεις και δημιουργησαν γι αυτο μεταξυ τους την Ιερη Συμμαχια.
Οι ντοπιοι κοτζαμπασηδες γιατι ταχανε καλα με τους Τουρκους και ξεζουμιζανε τον λαο.

Απο το λογο του Αρη στη Λαμια